Halbuki
mənim heç bir cinayətim-zadım da olmamışdı. Elə Fuad
Salahlı rəhmətlik özü də ömrünün axırınacan mənimlə
barışmadı və bu dünyadan da mənə olan ədavətini apardı.
Amma mən ona hörmət edirdim, edirəm və edəcəm xatirəsinə...
İndi Oqtay, sən, mənim məktəb yoldaşım, sən de görüm, yəni
doğrudan da bu fikirdəsən ki, o vaxt Salahlını mənim üstümdə
çıxartmışdılar institutdan...
—Nə bilim, Fuad, amma hər halda o vaxt hamıda belə fikir
oyanmışdı ki, onu sən satmısan Şövqüyə?
—Şövqüylə qohum olacağım o vaxt mənim heç yuxuma da
girməzdi. Doğrudur, məni institutdan çıxartdırmağa Şövqü
qoymadı, kstati o vaxt Fuad Salahlı hardaydı?
—Yalan demə! Fuad o günlər sənə kömək eləmək üçün
dəridən, qabıqdan çıxırdı, döymədiyi qapı qalmamışdı, indi
neyləsin ki, gücü çatmadı. Yalnız Şövqünün və Şövqü
kimilərin gücü çatardı bu işə.
463
Fuad:
—Nə isə, keçənə güzəşt deyərlər, — dedi — amma bu
məsələni birdəfəlik gəlin ayırd edək: mən heç vaxt heç kəsi
satıb-eləməmişəm. Düzdür, o vaxt Şövqü məni evinə çağırdı,
soruşdu, mən də dedim ki, Fuad Salahlının məruzəmin umumi
ruhundan xəbəri var idi. Bu məgər sirr idi? Məgər Fuad Salahlı
onda, ya sonralar kimdənsə gizlədirdi Şövqüyə olan
münasibətini? Hamı bilirdi ki, Şövqünü görməyə gözü
yoxdur...
—Məsələ onda deyil, Fuad. Məsələ tamam başqa şeydədir.
Sən axı bilirsən ki, Salahlı sənə və mənə neçə münasibət
bəsləyirdi. Övladı yox idi, ona görəmi, ya başqa səbəbdənmi
bizi oğlu bilirdi, ardıcılları bilirdi, səni məndən də artıq
istəyirdi... Nədənsə beyninə batırmışdı ki, özünün eləyə
bilmədiklərini, həyata keçməmiş planları, layihələri biz yerinə
yetirəcəyik və birinci növbədə də sən, məhz sən!.. Amma sən...
onu institutdan çıxardandan sonra, kim çıxartdırdı, nə yolla,
necə, bunda işim yox, amma Salahlı institutdan qovulandan
sonra sən bircə dəfə də onun qapısını açmadın; o vaxt bərk
Şövqüylə cur olmuşdun... Şövqügilə gedib-gələndən bəri bircə
dəfə də olsun Fuada yaxınlıq göstərmədin, elə bil heç o