odur ki, həmişə güclülərin kölgəsində daldalanıb
qalacaqsınız. Əşi, bir toxta görək, elə qızışırsan ki, bu daxili
mükalimədə... Nə xəbərdir, nə olub belə, bütün bu şeyləri
ürəyivə salırsan, işin-gücün qurtarıb? On beş iyirmi dəqiqəlik
yolda tək qalmaq imkanın var, beyninə doldurursan cürbəcür
həşəratı... Qoy yayınsın fikirlərin, ətrafa, yollara, çöllərə bax.
—Qasım, necə bilirsən, çatacayıq? Təyyarə on beş
dəqiqədən sonra enir ha?
—Ayıb sözdür ki, Fuad qədəş. Kimi qarşılamağa gedirik
belə?
—Xaricilərdir.
—Uşaqlar danışırdı axı... Deyir on beş ölkədən amerikanski
arxitektorlar gəlir, hə?
Fuad güldü:
—Ay səni Qasım, səndən də sözlər çıxır e! Necə yəni on beş
ölkədən amerikanski arxitektorlar? Amerikanski arxitektor
Amerikadan gələr də... Amma bu gələnlər Amerikadan deyil,
Demokratik Almaniyadandır...
—Day keç xətamızdan da, Fuad qədəş, bisavad adamlarıq...
"O səfər Oqtay nə desə yaxşıdır, deyir"...
—Fuad qədəş, sağlığıvıza qismət olsun, əmiri evdir ha...
Fuadgilin yaşadıqları binanın qabağından keçirdilər.
Şövqünün layihəsiylə tikilmişdi bu ev... Şövqü özü də burda
yaşayırdı, Fuadgillə eyni blokda, iki mərtəbə yuxarı — Fuadgil
beşdə idilər, Şövqü yeddidə... Əvvəllər Fuadgil yeddidə, dörd
otaqlıda idilər. Şövqügil beşdə — beş otaqlıda. Bilqeyis xanım
rəhmətə gedəndən sonra Şövqü: tək adamam, beş otaq nəyimə
lazım, — dedi, — həm də arvaddan sonra bu mənzilə girəndə
yaman xiffət eləyirəm. — O vaxt Ceyhun da təzə olmuşdu,
Fuadgilin ailəsi böyümüşdü. Bir sözlə, Fuadgil beş otaqlıya
köçdülər, Şövqü isə onların dörd otaqlı mənzilinə daşındı...
Bina, doğrudan da yaraşıqlı bina idi... Kim deyirdi ki, bu sərt
469
konstruksiyalı, şüşə-beton qutunu — həmin o "tort" binaları
tikən memar layihələşdirib? Şövqünün professionallığına söz
ola bilməzdi...
Neçə ildir bu mənzilləri dəyişdirdikləri? Bilqeyis xanım
ölən il. Ceyhun olan il. Nə dəhşətli il idi, ay aman... Şövqünün
başına o əhvalat da həmin il gəlmişdi... Bəlkə elə Bilqeyis
xanımın