vardı.
Nemət cəld yorğanı kənara atıb sıçradı. Bir-iki dəfə əlqolunu
atdı — öz aləmində bu, səhər idmanı idi. Üzünü yuyub
mətbəxə keçdi.
—Adam—madam iysi gəlir, yağlı badam iysi gəlir.
—Get çörək al gətir, onda yağlı badam da görərsən.
Çörəyə növbə yox idi. On dəqiqədən sonra ər—arvad ağ,
təmiz, səliqəli mətbəxdə qabaq-qabağa oturub çay içirdilər.
Nemət:
—Bir qatmaqarışıq yuxu görürdüm ki! — dedi. — Görürəm
Kislovodskdayıq. Bakıya bilet almaq istəyirəm, özü də bax bu
pijamada gəlmişəm, deyirlər yox, zol-zol pijama geyməsən
bilet verməyəcəyik.
Pişik miyoldadı. Nemət kolbasanın bir tikəsini ona atdı və
gülümsündü:
—Pişiyə də bilet alırdım. Ona bilet verdilər, dedilər zol—
zoldur.
—Belə ağıllı yuxular gördüyünçün ayılmaq istəmirdin?
Saatı soruşuram, deyirsən üç.
—Yuxuda saat üç idi də.
Surəyya:
—Mürşüdgil deyəsən bu il də Kislavodska gedəcəklər, —
8
dedi.
—Kislovodskın o bilet müsibəti yadıma düşəndə heç ora
ayaq basmaq istəmirəm.
Mixəyi qalstuku qırış idi, yaşılı bağladı.
—Yaxşı, hələlik, — dedi. — Mən getdim.
—Tez gələcəksən? Axı bu gün şənbədir...
—Ay aqibətin xeyir, — şeşə bığlı Musa kişi qırmızı siqaret
paçkasını Nemətə uzatdı. — "Arzu" da var a, bəlkə "Arzu"
verim! Mağıl indi filtrin bolluğudur.
—Yox, elə "Nərgiz" yaxşıdır. Kibritin varmı? Ay sağ ol.
Siqareti damağına aldı. Kibrit çəkdi. O biri səkiyə keçib
qəzet kioskuna yanaşdı.
—Sabahın xeyir... Varındı?
Salman kişi eynəyinin altından gözlərini azacıq qıydı.
Nemətdən başqa heç kəsin sezə bilmədiyi "hə" işarəsini verdi.
İşindən qalmadı:
—Bu sənin "İzvestiyan". Al, bu "Kommunist". Buyur,
"Gənclər", "Pravda" yoxdur, qurtarıb. TTrudU üç qəpik. "Bakı",
əlbəttə, dünənkidir, yoxsa bugünkü olacaq səhər-səhər?
"Komsomol?" Buyur, — deyə alıcıları bir-bir yola salırdı.
Sonra becid bir hərəkətlə piştaxtanın altından qəzet çıxarıb
Nemətə uzatdı.
—Nemət:
—İki dənədir də? — deyə soruşdu.
—Eyib sözdür ki…
—Ay səni yüz yaşa. Buyur.
—Sağ ol! Xoş getdin!
Bu iti əməliyyat