n ömrünü də qısaltdı o əhvalat. Bədbəxt arvad yamanca
qorxmuşdu, ürək-göbəyini yemişdi vahimədən. O vaxtlar
Şövqü maşın sürərdi. Özü sürərdi. Elə o vaxtdan birdəfəlik
tərgizdi sükan arxasına keçməyi. Bir gün Bilqeyis xanımla
bağdan qayıdırmışlar... Binəqədinin yanında cavan bir oğlanı
basmışdı maşın... Yazığın canı elə oradaca çıxmışdı... Bilqeyis
xanım lap başını itirmişdi, amma Şövqü özünü çox sakit və
təmkinlə aparırdı... Bilqeyisi gətirib evlərinə çatdırdı, Fuadgilə
zəng elədi, dedi Rumiyyəyə bir şey demə, boyludur, ona pis
təsir edər, amma özün gəl, bir-iki saat Bilqeyis xalanın yanında
otur, ona ürək-dirək ver, qoyma həyəcanlansın, mənim təcili
işim var, getməliyəm. Fuad bu iki saatı Bilqeyis xanımın
yanında olmazın əziyyət çəkdi, hər on dəqiqədən bir arvad
qışqırıb qəşş edirdi, Fuad həkim, təcili yardım da çağıra
bilmirdi, Şövqü tapşırmışdı ki, məbadə səs-küyə salasız... Fuad
özü həkimlik etməli olurdu, qəndin üstünə valeryan damcıladıb
birtəhər Bilqeyis xanımın ağzının içinə qoyurdu, su gətirirdi,
üzünə su səpir, ayıldır, "əşi, bir toxtayın görək, nə olacaq
Şövqü Camaloviçə ki?" deyə ovutmaq istəyirdi arvadı...
Bilqeyis xanım isə yalnız: "Saat, saat" — deyə sayıqlayırdı və
yenidən qışqırıb qəşş edirdi... Fuad sonralar bildi ki, maşın
altında qalan oğlanın qol saatı varmış və oğlan təkərin altına
düşəndə saatı sol yanağına yapışıb, həkk olub qalıb... Bilqeyis
xanım da meyitin sifətini görmüşdü, qana qərq olmuş sifətini
və sol yanağına həkk olmuş saat siferblatını...
Şövqü iki saatdan sonra qayıtdı, gözləri çuxura düşmüşdü
onun da, saqqalı qeyri-adi bir sürətlə uzanmış və elə bil bu qısa
vaxt ərzində tamam ağarmışdı; bəlkə də Fuada elə gəlirdi...
470
Ancaq Şövqü arvadına: — "Di sakit ol, — dedi. — Sakit ol,
hər şey yaxşı olacaq?…U
Deyir, təqsir öləndədir... Demə içibmiş, halay-valay
vururmuş, özü gəlib girib maşının altına... Şövqü ölənin
ailəsinə də çox maddi yardım göstərdi... Bir sözlə, sovuşub
getdi bu məsələ,