k verdi.
Küçəyə çıxanda bir də başını buladı.
53
DADAŞIN
PROFESSOR TEYMUR MAhMUDOVA
MƏKTUBU
Moskva
Dobrolyubov küçəsi, 11-ci ev, mənzil 7.
Hörmətli və əziz professor! Atəşin salamlar. Cürbəcür işlər
adamın başını elə qarışdırır ki, heç bir macal tapıb Sizə
məktub yaza bilmirəm. Nəhayət, bu gün, şənbə günü öz-özümə
dedim ki, daha nə cür olursa-olsun, gərək vaxt tapıb Sizə biriki
kəlmə yazam. Məktub yazmıramsa, bu o demək deyil ki,
Sizdən xəbərsizəm. Moskvadan gələn tanış-bilişdən həmişə Sizi
soruşuram. Səhhətinizin, kef-əhvalınızın sağlam və gümrah
olduğunu eşidib çox sevinirəm. Tez-tez mərkəzi mətbuatda
imzanızı görəndə ürəyim dağa dönür. Professor, siz bəlkə heç
özünüz də təsəvvür edə bilmirsiniz ki, sizin adınız, işiniz,
taleyiniz, ömrünüz bizim nəsil üçün nə deməkdir. Mən həmişə
əsl sovet adamı, yüksək ülvi bir humanist, bütün çətinliklərdən
mərd-mərdanə və açıq alınla çıxan bir adamı təsəvvür etmək
istəyəndə məhz Sizi düşünürəm. Sizin necə ağır illərdən çıxıb,
haqsız ittihamlara məruz qalıb sarsılmaz inam və etiqadla,
yenidən qurub yaradan insanların içində belə ləyaqətli yer
tutmağınız yalnız cavan nəslə deyil, elə bizim yaşlı nəslimizə də
ibrət dərsidir. Doğrudan bəzən elə adamlara rast gəlirsən ki,
kiçicik bir haqsızlığı, ya kəsiri görüb laqeydləşir, yorulur,
yaxasını kənara çəkir, heç nəyə qarışmır, başını girləyir.
"Dəymə mənə, dəymərəm sənə, ya azacıq aşım, ağrımaz
başım". Siz isə bütün kəşməkeşlərdən sonra yenə də əvvəlki
hünərlə, cavanlıq həvəsiylə, gənclik ehtirasıyla işləyir, çalışır,
yaradır, xalqımıza, millətimizə xeyir verirsiniz. Əziz Teymur
müəllim, bu təmtəraqlı və pafoslu sözlər üçün məni bağışlayın.
Ancaq inanın ki, bu sözlər ürəkdən gəlir, qəlbimin ən dəruni,
54
ən səmimi hissələrini ifadə edir.
Əziz professor, keçən yay söz verdiniz gəlmədiniz, heç
olmasa bu il sözünüzün üstündə durun. Universitetdə
dərsləriniz qurtaran kimi istirahətə bura gəlin, necə deyərlər,
doğma Vətən torpağı yolunuzu