ə Fuad təkrar etdi. — İki
dəqiqədən sonra.
Dəstəyi asdı binaya girdi. Diqqətlə dinləməyə başladı.
Üçüncü mərtəbədə açılan qapı səsini eşidəndə gül karzinkasını
liftin içinə qoydu, özü çıxdı və çöldən əlini uzadıb üçüncü
mərtəbənin düyməsini basdı. Liftin qapısı bağlandı, lift yuxarı
hərəkətə başladı. Fuad bilirdi ki, lift üçüncü mərtəbəyə çatacaq,
qapısı açılacaq və Rumiyyə boş adamsız liftin içində ona
təqdim olunan qladioluslar dəstəsini görəcəkdi.
Əlbəttə, Fuad qalxıb gülləri özü də təqdim edə bilərdi,
amma bu gün nə isə qeyri-adi bir hərəkət eləmək istəyirdi və
bu qeyri-adi hərəkəti ilə Rumiyyənin yaddaşında iz salmalıydı.
Yuxarıdan səs gəldi:
—Fuad, Fuad!.. — Rumiyyə onu çağırırdı.
Fuad hay vermədi, binadan çıxıb yola düzəldi. İnstitutda
480
bütün günü qulağı səsdə idi. Doğrudan da Şövqü Fuadı
tapdırdı, sifariş göndərdi ki, axşam mütləq onlara gəlsin.
Necə uğursuz bir axşam idi o axşam... Fuad özünü necə da
alçaldılmış, əzilmiş hiss edirdi. Yenə də Asyadan pul aldı,
gümüş qaşıqlar gətirmişdi Rumiyyəyə hədiyyə. Rumiyyə xoş
təbəssümlə gülümsünüb: "Bu nə xəcalətdir", — demişdi,
gözlərində isə ancaq soyuq bir biganəlik vardı. — "Hədiyyənizi
səhər liftlə göndərdiniz də". — Bu Fuadın qeyri-adi hərəkətinə
verilən birinci və sonuncu qiymət oldu. Fuad elə zənn etmişdi
ki, Rumiyyə bütün axşamı bu qəribə hərəkətdən söz salacaq,
qonaqlarına da bu barədə danışacaq. Amma Rumiyyə bir daha
bu söhbətə qayıtmadı, guya heç belə bir iş olmamışdı. Onun
fikri, diqqəti, marağı Ovçuda idi, butün başqa qonaqlarda idi,
hamıda idi, bircə Fuaddan başqa. Yığışanlar cavanlar idi —
deyib-gülürdülər, rəqs edirdilər. Hamısı. Bircə Fuaddan başqa.
Fuad sıxılırdı, dinib-danışmırdı və buna görə daha da sıxılırdı.
Ona elə gəlirdi ki, hamının baxışlarından — "bu çuşka hardan
gəlib çıxıb bura" ifadəsini oxuyur. Bəlkə onun dinibdanışmamasının
səbəbini rus dilini bilməməsində görürdülər,
halbuki Fuad rus dilini də bütün burda danışıb-gülənlərdən pis
bilmirdi.