qaldılar. Sonra
Şövqügilin bağlarına qayıtdılar. Sentyabrda Şövqü Fuadı şəhər
soveti sistemində işə keçirtdi. Rütbəsi də elə pillə-pillə buradan
qalxmağa başladı...
O vaxtdan Asyanı görməmişdi, amma inişil teatrda
493
təsadüfən qarşı-qarşıya çıxdılar. Yanında cavan göyçək bir qız
da vardı. — Yəqin qızıdır, ancaq özünün başı-o kürən saçları-
ağappaq idi Asyanın. Qəribədir, Asyanın yazdığı o gülməli,
kəmsavad, vəzni pozuq, qafiyəsi axsaq şer indiyə qədər
yadında qalıb Fuadın...
"Nə olar, təki sən xoşbəxt ol, qoy ağlar qalım mən".
Doqquzuncu fəsil
Təyyarə on beş dəqiqə gecikirdi. Fuad fikirləşdi ki, bəlkə
cənazənin götürülməsinə çata bilmədi, amma dəfnə hər halda
özünü yetirər. Əslində elə çıxışı da orada, qəbir üstündəydi...
Axır vaxtlar tez-tez müxtəlif dəfn mərasimlərində nitq deməli
olurdu. Şövqü zarafatla ona: "Molla Fuad" — deyirdi.
—Çay içirsiz, Fuad qədəş?
Fuad cibindən manatlıq çıxartdı:
—Al gətir.
—Eyib sözdür ki, Fuad qədəş. — Qasım pulu almadı, iki
stəkan çay süzdürüb balaca masanın üstünə gətirdi. — Gedib
bir siqaret də alım.
Fuad cibindəi "Apollon—Soyuz" qutusunu çıxartdı, Qasıma
uzatdı.
Qasım:
—Yox, sağ olun, — dedi, — bunu çəkə bilmirəm, öysürdür
məni. Mənimki "Avrora"dı... — Sonra Fuadın damağına
qoyduğu siqareti göstərib: — Qəmbər gətirmişdi bundan
mənimçün Moskvadan, bir blok, çəkə bilmədim, Kül ağlıma,
gərək sizə gətirəydim e... siz xoşlayırsız...
Fuad gülümsündü:
—Sağ ol, varımdı, — dedi.
Qasım:
—Qəmbər Moskvadan gələndə otuz-qırx blok gətirir
bundan... Qəribə adamdır e... deyirəm, adam da tüstüyə bir ətək
494
pul verər? Deyir, bəs sən gündə "Avrora" almırsan, o da
tüstüdür də... Bir yandan baxanda düz deyir elə... Vərdişdir,
allah kəssin bu vərdişi... Amma Qəmbər özü postoyannı
bundan çəkər, bir də o bir başqası var e, amerkanski, qırmızı
qutusu olur... bax ondan... Hər dəfə Moskvadan gətirər —
iyirmi, iyirmi beş blok.
"Allahu əkbər — deyə Fuad düşündü, — sən də, sənin
Qəmbərin də"...
—Yubanma,