və kəsik,
əsəbi cümlələrlə danışmağa başladı:
—Bəli, bu gün biz də... Fuad Salahlını basdırmırıq...
memarlığımızın namusunu basdırırıq... professional
vicdanımızı basdırırıq... Neçə-neçə baş tutmamış niyyətləri...
tikilməmiş binaları... həyata keçməmiş layihələri... basdırırıq.
Bəli, Fuad Salahlı müəllim idi, professor idi... Kitabları da
var... Sevirdi də öz işini... amma axı... biz ki, hamımız bilirik
bunu... axı o dünyaya başqa şey üçün gəlmişdi... Onun böyük
511
istedadı... başqa sahədə idi... — O anadangəlmə proektirovşik
idi... binalar tikməliydi o... şəhər salmalıydı... amma tikə
bilmədi...
Fuad düşündü: "Hə, başladı sarsaqlamağa".
—Siz ki, bilirsiz niyə tikmədi... siz ki, hamısını bilirsiz
yoldaşlar, bilirsiz ki, kim qoymadı onu... kim ömrü boyu ona
hər işində mane olurdu...
Fuad: "Əzvaylamasa olmaz", — deyə düşündü. Çevrilib
baxmaq istəmədi, amma oğrun-oğrun qayınatasına tərəf nəzər
saldı: Şövqü, sanki bütün bu deyilənləri eşitmirdi, əvvəlki təkin
dərin-dərin xəyallara dalmışdı.
—Bu gün də deməsək bu həqiqəti... Haçan deyəcəyik... Sədr
mənalı-mənalı saatına baxdı, sonra pıçıltıyla Fuada:
—Məsələ çox uzandı, — dedi. — 5-də iclasım var...
Fuad da pıçıltıyla:
—Hə, mən də yaman tələsirəm, — dedi.
Oqtay:
—Bilirsiz ki, Salahlını vaxtilə institutdan da çıxarmışdılar...
— dedi.
Fuad pıçıltıyla sədrə:
—Cəmisi səkkiz ay, — dedi.
Oqtay bunu eşitdi.
—Bəli, səkkiz ay, — deyə çılğınlıqla təkrar etdi. — Mən
olub-keçənləri yada salmaq istəmirəm... keçənə güzəşt
deyərlər, amma mən bircə şeyi demək istəyirəm... Səkkiz ay
Fuad Salahlı mübarizə etdi, haqqını tələb etdi, haqlılığını sübut
elədi... Partiyamızın prinsipləri əsasında ədalət bərpa olundu,
Fuad müəllim instituta qayıtdı. Mənim yadımdadır Fuad
müəllimin instituta qayıtması və qayıdandan sonra ilk
leksiyası... O, auditoriyaya girdi, yerini tutdu, hamı gözləyirdi
ki, Salahlı qalib gəlməsindən, haqqın sübuta yetməsindən,
rəqiblərinin uduzmasından, day nə bilim nələrdən