basdırırıq? — eybi yox, cavandır da,
bir az hissə qapılır... Fuad Salahlı yazıq, deyirlər ona çox
kömək edib, diplom müdafiəsində, işə düzəlməsində...
Deyəsən, qohumluqları da çatır bir balaca — Fuadın arvadı
tərəfdən... hər halda səmimi danışdı... Çox mütəəssir oldum,
mən də...
Fuad düşündü: "Hələ nə qədər çox şey öyrənməliyəm mən
Şövqüdən, hələ nə qədər çox şey öyrənməliyəm". Fuad bilirdi
ki, Oqtay Şövqüyçün çox kiçik bir hədəfdir ki, ona ciddi baş
qoşsun... Amma indi birdən baş qoşmalı olsaydı Oqtayı birə
kimi əzə bilərdi — həm də bütün taktiki sxem hazır idi: Fuad
Salahlı Oqtaya himayədarlıq edib, qohumudur, odur ki, Oqtay
da ifrata varıb Salahlını memarlığın vicdanı adlandırır.
Vəssalam. Nə oyan, nə bu yan! Yuridik cəhətdən olmasa da,
etik cəhətdən sxem hazır idi. — Hər bir çılğın hissin əsası —
müəyyən munasibətlərə bağlıdır. Nədənsə, birdən Fuadın
yadına Qafur Əhmədli düşdü... Şövqü köksünü ötürdü:
—Eh, dünya, dünya! — dedi. — Sonra nə isə Fuadın
alışmadığı bir bədbinliklə: — Bax, Fuad, məni basdıranda nitqfilan
lazım deyil, sən allah, — deyə əlavə etdi. — Sənə
vəsiyyət eləyirəm bunu...
Fuad etiraz eləmək, "əşi, ağzınızı xeyrə açın" demək
istəyirdi, amma Şövqü ona macal vermədi:
— Yazıq Sadıx Dadaşov Moskvada öldü, xəstəxanada.
Deyir ölümündən qabaq su istəyib, rəhmətlik. Gətiriblər, bir
qurtum içib: — "Yox, — deyib — Şollar suyu", üzünü divara
tərəf çevirib, keçinib.
Maşınlara yanaşdılar. Şövqü "Volqa"sının qapısını açanda
Fuaddan soruşdu:
—Axşam danışırsan da? — sərginin açılışını nəzərdə
tuturdu...
Fuad başıyla təsdiq elədi.
Şövqü bayaqkı bədbin intonasiyasından əsər-əlamət
514
qalmamış, gümrah, işgüzar tonla:
—Özünü topla, — dedi, — gərək əla danışasan ha!.. Mütləq
son illərdəki müvəffəqiyyətlərimizi qeyd elə.
Şövqü öz qara "Volqa"sına mindi, Fuad öz sarı
"Moskviç"inə, Şövqü maşının içindən, pəncərədən Qasıma əl
elədi. Qasımın ağzı getdi qulağının dibinə:
—Allah Şövqü Camaloviçin canını-başını salamat