t eləsin!
On birinci fəsil
Bunu bir həkim demişdi Fuada. Qatarda tanış olmuşdular.
Moskvaya gedirdilər. Qış idi, təyyarələr vaxtlı-vaxtında
uçmurdu, qatara bilet götürməli oldu. Beynəlxalq vaqonda
həkimlə bir kupeyə düşmüşdülər. Biləcəridən keçən kimi hər
ikisi tünd-göy rəngli, dar balaqlı cersi idman kostyumlarını
geydilər. Həkim "Yerevan" konyakı çıxartdı, içdilər, nərd
atdılar, ordan-burdan danışdılar, ümumi tanışları tapıldı. Elə
onda söz düşmüşdü, həkim demişdi ki, çox yaşamaq
istəyirsizsə özünüzü mənfi emosiyalardan qoruyun. Bu insanın
əlindədir. İnsan istəsə ömrünü, gününü elə qura bilər ki,
mümkün qədər az mənfi emosiyası olsun. Əlbəttə, tamam
bunsuz mümkün deyil, istəsək də, istəməsək də hər gün
müəyyən qədər ürəyimizi ağrıdan sözlər eşidir, bəd xəbərlər
alır, bizə pis təsir edən hərəkətlərin, işlərin şahidi oluruq.
Məsələn, bilirsən ki, bir məclis, bir yığıncaq, bir söhbət sənə
pis təsir bağışlayacaq — getmə ora. Bilirsən ki, filankəslə
görüşsən mütləq sənə ürək bulandıran bir qeybət eləyəcək —
görüşmə onunla. Axı hər adamın dalınca danışan olur. Ancaq
arif adam bunları heç eşidib bilmək istəmir, nə danışırlar
dalında, qoy danışsınlar. Birisi guya "xeyirxahlıq edib "sənin
barəndə filankəs filan sözü" dedi — deyə ağzını açan kimi,
ağzından vurmaq lazımdır. "İstəmirəm biləm nə deyib filankəs
mənim barəmdə, vəssalamU. Mənfi emosiyalar qədər insan
515
ömrünü qısaldan ikinci bir bəla yoxdur. Hər şeyi onlar törədir
— xərçəngi də, hipertoniyanı da, diabeti də, ürək, əsəb
xəstəliklərini də...
Yəqin doğru deyirdi həkim... Yəqin onun məsləhətlərinə
əməl etmək gərəkdi. Ancaq necə əməl edəydi Fuad ki, məsələn,
elə günü bu gün — axşamkı fərəhli tədbirin ərəfəsində neçə
dəfə mənfi emosiyalar almalı oldu? Nə idi Oqtay — nanəcibin
danışdıqları? Yüngül-yüngül atılıb çıxdı, dili topuq çala-çala
danışdı, özü də nə dedi axı... Matəm tribunasını da ürəyinin
kin-küdurətini boşaltmaq üçün istifadə elədi. Nə qədər xılt
olarmış insanın