t pilləsinin, yüksəliş
astanasının var-yox sevincini, ləzzətini, dadını qaçırtmışdı.
Fuad özünü hədəfə dürüst nişan alınıb atılmış, dəqiq tuşlanmış,
amma mənzili düz hesablanmamış güllə kimi duyurdu.
Şübhəsiz, mənzilə çatacaqdı, hədəfə toxunacaqdı, amma
çataçatda, dəyədəydə elə bil bütün hərəkət qüvvəsini, atım
enerjisini itirmişdi. Heyi qalmamışdı... Heysizləşmiş güllə.
Gücdən düşmüş güllə. Pulya na izlete...
Maşın şəhərin hündür yerindən aşağılara endikcə Fuad
qarşısında açılan mənzərəyə baxıb düşünürdü. Bir müddətdən,
bəlkə bir neçə gündən, bir neçə həftədən, ya ən uzağı, bir neçə
aydan sonra bu şəhərin tikilib ucalması, sökülüb-qurulması,
dəyişdirilməsi, böyüməsi, genişləndirilməsi onun — Fuadın
əlində olacaqdır. Hər halda bu məsələləri həll edən, şəhərin
inkişaf yolunu müəyyənləşdirən əsas şəxslərdən biri olacaqdı
Fuad. Məsələ yüzdə doxsan doqquz faiz həll olunub, bu gün
axşam da yaxşı çıxış eləyəcək, bunu ki o bacarırdı, vəssalam...
Əlbəttə, onun haqqındakı müsbət fikir — bir bugünkü çıxışla
bağlı deyildi, Fuadın illər boyu addım-addım getdiyi, pillə-pillə
qalxdığı yolun məntiqi nəticəsi idi. Onun işinə, enerjisinə,
təşkilatçılıq bacarığına, müasir savadıma-biliyinə verilən
qiymət idi.
...və Fuad onu da fikirləşirdi ki, haçansa, ciblərini
qovrulmuş tumla doldurub, çırtlaya-çırtlaya gecə-gündüz Bakı
517
küçələrini hadırlayanda, xoruz banında Asyagildən çıxıb
evlərinə gedəndə, Bayıldan, Çəmbərəkəndədək piyada
addımlayanda xəyalında qurduğu proyektlərin, düşüncəsində
tikdiyi və sökdüyü evlərin, bütöv məhəllələrin, açdığı
prospektlərin, saldığı meydanların, təsəvvüründə ucaltdığı
binaların, şəhərin bütün görünüşünü dəyişdirəcək yeni
siluetlərin — indi real gerçəkliyə, həyata keçirilməsinə çatmış,
nail olmuş kimidir. Bu nailiyyət, bu çatım — həyatda Fuadın
ən böyük qələbəsidir. İndi bütün bu xəyali planları — şübhəsiz,
real imkanlardan doğan müəyyən təshihlərlə, həyata keçirmək
onun, Fuadın əlindədir.
...və ən qəribəsi buydu