z görüşər, amma daha artıq
söhbət edərdilər. Daha doğrusu, indi söhbətin təşəbbüsçüsü
Fuad olardı — atasının xasiyyəti dəyişməmişdi, dindirməsən,
on saat da susa bilərdi. Amma lap axır vaxtlar, lap son illər
söhbətləri yenə tutmurdu, indi də ayrı səbəbdən. Fuadın macalı
yoxdu, yarım saatdan, qırx dəqiqədən artıq atasıgildə qala
bilmirdi, bu yarımsaatlıq, qırxdəqiqəlik söhbətlər isə alayarımçıq,
mənasız-məzmunsuz boş danışıqlar idi: "Nə var, nə
yox? Sağlığın. Daha nə var, nə yox? Sağlığın, salamatlığım.
Sizdə nə var, nə yox? Sağ ol, duaçıyıq", — qəbilindən. Ciddi
bir mətləbdən söz salanda isə mütləq mübahisə edirdilər, hər
ikisi əsəbiləşirdi. Qurban açıq-aşkar, Fuad isə içində, üzə
vurmadan...
Qurban işdən çıxarılan günün sabahı Fuad vaxt eləyib onlara
gəldi və bu dəfə iki saata yaxın qaldı atasıgildə... O, atasına
ürək-dirək, təsəlli verməyə gəlmişdi, amma söhbətləri çox tez
gərginləşdi, mübahisəyə çevrildi. Söz-sözü çəkdi, Fuad özü də
istəmədən kişinin yarasına duz basdı... Dedi ki, işdən
getməyinin səbəbi, ancaq özündəndir, xasiyyətin tünddür, tərs
damarın tutanda heç kəsi tanımırsan, adamlarla dil tapa
bilmirsən, sərtsən, maksimalistsən... Qurban əvvəl-əvvəl
dinmirdi, sakitcə qulaq asırdı oğluna...
Fuad isə bundan daha da qızışırdı, hey danışırdı, faktlar,
misallar, dəlillər gətirirdi, müxtəlif adamları nümunə çəkirdi.
524
Nəhayət, Qurban qəmli-qəmli gülümsünüb:
—Gör dünya nə yaman dəyişib, ay aman?!. — dedi. — Bir
vaxtlar atalar oğullara öyüd verərdi, deyərdilər, bala,
kəmhövsələ olma, cavanlığına, dəliqanlılığına salma... İndi
tərsinə olub. Oğul ataya məsləhət verir ki, təmkinli ol, qızışma,
sözünü ürəyində saxla...
Fuad:
—Çünki mən səndən böyüyəm, — dedi və dərhal əlavə
elədi: — Yaşca böyüyəm səndən...
Qurban mat-mat baxırdı.
—Orasını əməlli qanmadım,—dedi, — necə yəni məndən
yaşca böyüksən?
—Bəli. Yaş elə illərin sayıyla ölçülmür ha! Vaxtın özünün
də yaşı var. Mən səndən bir nəsil böyüyəm yaşca, çünki mənim
həyat