, udmağı bacarmadım...
Fuad:
—Zato — dedi, — Qafur Əhmədli istədiyini elədi. Ayının,
deyir, yeddi oyunu vardı...
—Zato, — deyə Qurban kəskin bir şəkildə oğlunun sözünü
yarımçıq qoydu, Fuadın "zato"sunu eynilə oğlunun
intonasiyasıyla təkrar etdi: — Zato Qafur Əhmədli ömrünün
axırınacan heç vədə, heç yerdə bir də mənə "sən" deməz...
Ata-bala bir daha heç vaxt bu söhbətə qayıtmadılar...
Amma bu gün Qurban birdən:
—Binanı haçan təhvil verirlər? — deyə xəbər aldı. —
Məktəbi deyirəm.
—Aaa... avqustun on beşinə komissiya qəbul edəsidir.
526
Qurban:
—Gözün üstündə olsun, — dedi, — tezbazar eləməsinlər.
Mən ora Riqadan təzə avadanlıq sifariş vermişdim. Bilməzlər,
əldən çıxardarlar...
O, hələ də məktəbin fikriylə yaşayırdı. Hələ də heç bir şey
dərs olmamışdı ona...
Fuad:
—Arxayın ol, — dedi.
Yenə susdular. Fuad saatına baxdı. On dəqiqə otura bilərdi
hələ.
Qurban:
—O gün, Qafur Əhmədli zəng vurmuşdu, — dedi. Fuadın
təəccübləndiyini görüb güldü. — Kefimi soruşdu. Olmaya səni
böyüdüb-eləyirlər, qulağına səs dəyib yoxsa? Deyir, Qurban
müəllim, mənə görə nə qulluğuvuz var?
—Bəs sən nə dedin?
—Nə deyəcəm? Dedim ki, həlləm-qəlləm adamlarla
mənimki tutmaz, asdım trubkanı...
—Niyə?
—Necə niyə? Kefim belə istədi, vəssalam.
—Adam həmişə hər istədiyini eləyər?
—Bəs adam həmişə ondan nə istəyirlərsə onu eləyər?
Fuad gördü ki, atasının qırımı başqadı. Susdu, mübahisə
eləmədi. Çərkəz otağa girdi, əlində tava vardı.
—Ay Fuad, qurban olum, bilirəm tələsirsən, ayrı şey çatdıra
bilmədim, bir bu qayğanağı ye, yenə ürəyində durum olar,
yəqin səhərdən acsan, anan ölsün?
Fuad başını buladı, — yemişəm ana, ac deyiləm, — dedi, —
aeroportda, banketdə yemişəm...
—Neynək, bir bu qayğanağın da dadına bax.
—Vallah, könlüm istəmir.
Çərkəz məyus-məyus tavanı otaqdan apardı. Fuad ayağa
durdu və birdən gözləri divara sataşdı. Birinci dəfə fikir verirdi
buna. Ya bəlkə təzə şey idi, ona görə ilk dəfə görürdü:
527
Qurbanın çarpayısının yanından Ceyhunla