Pərvizin iri
fotoşəkilləri vurulmuşdu...
Fuadın içindən buğum-buğum qalxan, boğazını qəhərlə
tıxayan, gözlərini dumanlandırıb dolduran duyğu-peşmançılıq,
günahlılıq, nisgil idimi bu, qəribə, izahsız, dolaşıq dünyada
qəribə, izahsız, dolaşıq insan münasibətlərinin, ata-oğul, ailə,
nəsil əlaqələrinin pırtdaşıq kələfiydimi — bilmirdi, nə idi bu
bağrını çatladan — nə idi axı?!. Bircə macal olaydı bunu
əməlli-başlı düşünüb aydınlaşdırmağa...
—7-də vacib tədbirim var, — dedi, — getməliyəm. Sabah
leçkomissiyadan həkim götürüb gələrəm yanına.
—Lazım deyil, day yaxşıyam.
Çərkəz:
—Fuadı ötürüb qayıdıram, — dedi.
—Fuad yolu-zadı tanımır? — Yenə dilini dinc qoymadı
Qurban.
Şüşəbəndə çıxdılar. Çərkəz pıçıltıyla:
—Ceyhunu yaman könlü istəyir, — dedi,
—Elə Pərvizi də istəyir, amma Ceyhunçün lap burnunun
ucu göynəyib. Bərk-bərk tapşırıb ki, məbada sizə deyim. Özləri
haçan istəsələr onda gələrlər deyir. Dünən gedib qonşudan
zəng eləmişəm ki, xəbəri olmasın. Rima dedi bu gün
göndərərəm, amma gəlmədilər.
Fuad:
—Yəqin dərsləri çox olub, gələ bilməyiblər... — dedi.
Pilləkənə çıxdılar. Çərkəz nə isə sözlü adama oxşayırdı,
amma elə bil deməyə dili gəlmirdi.
Axır ki:
—Fuad, bala, qurbanın olum, incimə, — dedi, — bu ev
məsələsindən bir xəbər çıxmadı ki?
Fuadın yadına düşdü ki, anası neçə dəfə söz salıb, burdan
təzə evə köçmələri üçün kömək istəyib. Fuad da boyun
olmuşdu ki, kömək edər. Şövqüylə məsləhətləşmişdi. Şövqü
demişdi ki, özün bil, ancaq məndən məsləhət soruşursansa,
528
hələ bir az gözlə... İndiki situasiyada yaxşı düşməz, təpiyi sənə
dəyər. O saat səni istəməyənlər ora-bura yazacaqlar ki, bəs
Fuad Mehdiyev vəzifəsindən sui-istifadə edir, öz
valideynlərinə təzə ev verir.
Fuad:
—Ay ana, — dedi, — neçə il dözmüsüz, bir az da səbir
eləyin, indi görək neynirik...
Çərkəz:
—Sənə qurban olum, ay bala, — dedi, — başımızın
ucalığısan... — Çöl qapısına çatanda əlavə etdi: — Bilirsən, mən
dözərdim e, amma bu tualet lap əziyyətdir. Hər halda