dayanan kimi kişi zənbilini qapıb maşına tərəf
gəldi.
—Qardaş, — dedi, — Pirşağıyacan apararsan bizi?
Təhminə:
—Gəl aparaq, — dedi, — gör nə yorğundurlar.
Zaur:
—Yaxşı, oturun, — dedi.
Kişi arvada əl elədi. Sonra ucadan qışqırdı:
—Bəri gəl, Əlmərdan.
Dayanaq köşkünün altından ucaboylu bir oğlan çıxdı.
Axsaya-axsaya maşına tərəf gəlməyə başladı:
Zaur:
—Ancaq iki yerim var, — dedi və Təhminəyə tərəf dönüb
əlavə etdi. — Ə moqu vzətğ tolğko dvoix. Vstretişğ qaişnikov,
nepriətnostey ne obereşğsə. Hara gedirsən, bunlar kimdir?
71
Özün bilirsən də... budut spraşivatğ i o tebe.
Oğlan axsaya-axsaya gəlib maşına çatdı.
Zaur:
—Əmi can, — dedi, — iki yerim var. Ancaq ikiniz otura
bilərsiniz.
—İkimiz? A bala, bəs bu üçüncü yoldaşı neyləyək?
—Üçüncü kimdir?
—Üçüncü? Gözümün ağı-qarası. Bircə oğlum. Gedib
şəhərdə imtahanlarının hamısını beşə verib. Boyuna qurban
olum onun.
Zaur əllərini yellədi.
—Təbrik edirəm, — dedi, — gözünüz aydın. Ancaq...
daha neyləyək, yerimiz ikidir.
Əlimərdan:
—Dədə, ay dədə, — odey bax avtobus gəlir...
—Ay səni xoşxəbər olasan. Əşi, bir saatdır gözləyirdik.
Oğlum, bağışla, sizi də yoldan elədik.
—Allah bağışlasın.
"Moskviç" hərəkətə gəldi, uzaqlaşıb getdi.
Təhminə:
—Radio işləyir? — dedi, — bir şey tut.
—Hələ tezdir. Bir azdan...
Şlaqbaum lap "Moskviç"in burnunun qabağında endirildi.
Maşın yerə mıxlanmış kimi dayandı. Dəmir yolunun o biri
tərəfində də iri yük maşınları dayanıb gözləyirdi. Təhminə:
—Bilmirəm niyə, — dedi, — axır vaxtlar tez-tez yuxumda
şlaqbaqum görürəm. Zol-zol şlaqbaum.
Zaur:
—Səndən də sözlər çıxır a, — dedi, — adam da yuxuda
şlaqbaum görər?
—Deməli görərmiş də ki, görürəm. Əvvəllər həmişə yol
görərdim. Uzun-uzadı yol. Getdikcə gedirsən, getdikcə
gedirsən. Heç hara da gəlib çıxmırsan. İndi də şlaqbaum
görürəm.
72
Uzaqdan qatar göründü. Yaxınlaşdı, hay-küylə keçib getdi.
Səs-küy içindən Təhminənin sözləri qırıq-qırıq eşidildi:
—Görürəm... haçan... zolaq...
Yol gözətçisi qalın