n məftilli hərləngəci fırlatmağa başladı,
şlaqbaum yuxarı qalxdı.
Hər iki tərəfdə dayanmış maşınlar irəli cumdu. Zaur
"Moskviç"i qabarıq relslər üstündən ehmallıca keçirdi.
Maşınsız yola çıxıb sürəti artırdı. Külək pəncərələrdən içəri
doldu.
Təhminə:
—Üçüncü! — dedi. — Fikir verdin? Yaxşı sözdür, hə?
Bayaqdan bəri fikirləşirəm. Bundan yaxşı söz tapmaq çətindir,
hə? Nə qədər məna var bu sözdə?
—Hansı sözdə?
Suala cavab vermədi.
—Həyatın mənası da elə budur da!
—Xeyir ola, yenə həyatın mənasından dəm vurursan? Yoxsa
, sənin də könlünə filosofluq düşüb?
—Bəs nə bilirdin? Bilmirsən ki, mən filosofam, diplomum
da var hətta? Fəlsəfə fakültəsini qurtarmışam.
—Yox əşi... Yatsam yuxuma da girməzdi.
—Sən ki yuxu görmürsən.
—Görsəm də, görməsəm də, hər halda heç təsəvvür eləyə
bilməzdim ki, sən filosofsan.
—Niyə? Fəlsəfə hara, mənim kimi yelbeyin hara, hə?
—Yox, mən elə demək istəmirdim. Amma ümumiyyətlə
mənə elə gəlir ki, fəlsəfə arvad işi deyil.
—Yox, əzizim, əsl elə arvad işidir. İntəhası kişilər fəlsəfəni
kitablardan çıxarırlar, arvadlar qarınlarından. Bağışla a,
deyəsən bir az kobud çıxdı... Xətrinə dəymədi ki... Sən geofakı
qurtarmısan da?
—Bəli.
—Diamat keçmisən?
—Keçmişəm.
73
—Bilirsən tezis, antitezis, sintez nədir?
—Məni imtahan eləyəcəksən?
—Yox, bir fikir ver. Birinçi tezis, həmi? İkinci, onun əksi
antitezis. Üçüncü ikisinin sintezi, hə?
—Yaxşı, nə olsun?
—O olsun ki, bax, uşaq da üçüncüdür — sintez. Qadın
tezisdir. Kişi antitezis. Uşaq sintez. Bax, mən tezisəm, sən
antitezissən... — qəfilcən susub dayandı.
Zaur: "İşə düşmədik, — deyə düşündü, — heç bilməzdim
ki, belə səftərəngidir. Sən tezis, mən antitezis, uşaq sintez.
Bircə uşaq çatmırdı..."
—Heç fikirləşmisən ki, dinin də, fəlsəfənin də, cürbəcür
etiqadların da əsasında üç rəqəmi var? Çünki həyat elə bu
üçlük deməkdir. Üçüncü — uşaq deməkdir, nəticə, çıxış, yol,
məna, məntiq deməkdir. Son deməkdir. Bəlkə elə ona görə də
uşağı olmayan adama sonsuz deyirlər.