konyakıdır.
"Kamyu". Düzdür, konyakı belə zakuskayla içməzlər, amma
daha keçib.
"Vallah, bəhməz almışam, bal çıxıb, — deyə Zaur düşündü
və öz-özünə zarafat elədi. — bax Zaur kişi, almaq-boşamaq
söhbəti olmasın".
—Nəyə gülürsən öz-özünə?
—Heç, vallah, Təhminə, səndən bircə dənədir.
Sonra günəş qürub etməyə başladı. Paslı qürub dənizə də
pas saldı. Sonra içdilər. Bir də içdilər. Bir də. Bir də. Sonra ay
çıxdı.
Sonra Zaur qolunu Təhminənin boynuna saldı. Təhminə
onun qolunu şarf kimi boynundan açdı.
—Dayan, — dedi, — dayan. Sən fotoqrafsan, gərək biləsən,
məhəbbət də foto kimi qaranlıqda aşkar olur.
Sonra Təhminə:
—Gəl gecəni burda qalaq, — dedi.
81
Zaur cəmisi dörd qədəh içmişdi və düşündü ki, keçən ay iki
yüz manat verib "Moskviç"inə ölüm-zülümlə dörd dənə qəttəzə
"yaroslavski pokrışka" alıb. Bu çöllü-biyabanda qalsalar, gecə
gəlib maşını tamam soyub-talaya bilərlər. Əlbəttə, o,
idmançıdır. Ştanqadan dərəcəsi var. İkisini-üçünü şil-küt eləyə
bilər. Amma birdən dəstəylə gəldilər, silahla?
Sonra o bir qədəh də içdi və:
—Gözəl fikirdir, — dedi, — qalırıq gecəni burda.
Sonra Təhminə uşaqlığından danışmağa başladı. Üçüncü
sinifdə oxuyanda bir rəfiqəsi onu ərlə arvad arasındakı
əlaqələrdən, uşaqların doğulmasından agah edib. — Axmağın
birisi, — dedim, — sənin öz atan—anan belə eləyir, mənim
atam-anam heç vaxt belə iş tutmaz. O, sırtıq-sırtıq üzümə
baxdı, güldü: — Axmaq sən özünsən, — dedi. — Bəs onda sən
necə dünyaya gəlmisən, hə, necə? Mən onunla dalaşdım,
küsüşdük. Amma düşünüb bildim ki, düz deyir. Cürbəcür
şeylər yadıma düşdü. Neçə gün ata-anamın üzünə baxa
bilmirdim. Elə hey soruşurdular ki, qızım, sənə nə olub? Cavab
vermirdim. Ürəyimdə deyirdim ki, nə olub, nə olub? O olub ki,
sizdən zəhləm gedir, utanmazlar!
Sonra Zaur dedi ki, yenə ər-arvad, uşaq söhbəti salma,
içirəm sənin sağlığına.
Təhminə:
—Mən də sənin sağlığına, — dedi, — uşaq istəmirəm,
ancaq səndən istərdim.
Zaur dedi ki, xeyr, bağışlayacaqsan, sonra əlavə