ə etdi ki, heyf
duz yoxdur. Turpu duza batıranda ayrı ləzzətdir.
Sonra ulduzlar çıxdı və Təhminə dedi ki, elə bil göyə duz
səpiblər. Duzlayıblar göyü elə bil, duzu səninçün səpiblər, batır
turpu ulduzlara, ye, Zaur dedi ki, onda ulduzları hər nə istəsən,
təsəvvür etmək olar, məsəlçün, tum.
Təhminə dedi ki, əlbəttə, olar, gəl götürək ulduzları
çırtlayaq.
Tamam qaranlıq oldu və Zaur əlini Təhminənin paltarındakı
82
düymələrə atdı. Təhminə onun əlini kənara çəkib dedi ki,
dayan, sənə bir nağıl danışım. Zaur da dedi ki, nağıl istəmirəm,
səni istəyirəm. Təhminə də dedi ki, elə bu nağıl mənim özüm
haqqındadır. Bu nağılı ona nənəsi danışıb, lap çoxdan.
Əsliynən Kərəmin nağılıdır. Deyir, toy günü Əslinin atası
Əsliyə bir paltar bağışlayır. Bax lap bu mənim paltarım kimi
yaxadan dizəcən düyməli. Sən demə bu paltar tilsimlənibmiş.
Toy gecəsi Kərəm gəlib bir-bir düymələri açır, axırıncı
düyməyə çatanda, bütün düymələr təzədən bağlanır.
Zaur dedi ki, çox sarsaq nağıldır. Kərəm də əfəlin biriymiş,
heç vacib deyil ki, axırıncı düyməni açasan.
Təhminə dedi ki, elə əsl sarsaq sən özünsən, nağıl isə
dahiyanə nağıldır, özü də lap mənim haqqımdadır. Çoxları elə
bilir ki, mənim bütün düymələrimi açıblar, qalır lap axırıncı,
mən isə təzədən yaxamacan düymələnib kilidlənirəm.
Zaur dedi ki, zərər yoxdur, açarıq düymələrini.
Təhminə dedi ki, belə sitizə gülmə, sənə yaraşmır, belə
güləndə sən də başqalarına oxşayırsan. Amma mən istəmirəm
ki, sən onlara oxşayasan. İstəyirəm sən heç kəsə oxşamayasan.
İstəyirəm ki, səndən uşağım olsun. Sənə oxşasın, amma sən heç
kəsə oxşama.
Zaur dedi ki, əşi, nə uşaq-uşaq salmısan! Belə uşaq
istəyirsən təşkil elə də, maşallah ərinə nə gəlib. Yoxsa ərin...
Təhminə qədəhdəki konyakı Zaurun başına tökdü və dərhal
peşman oldu. Dedi ki, heyf o konyakdan, sənin boş başına
tökülməkdənsə, mənim qarnıma getsəydi daha yaxşı olardı, hər
şeyi unudardım.
Sonra Təhminə əyilib onun üzündən öpdü və dərhal kənara
sıçradı, — vəssalam, —