hissə qapılan
sadəlövh bir uşaq. Nə olar, say. Hər halda mənimçün bu çox
vacibdir. Heç bilmirəm nə yazıram. Elə hey yazıram vacibdir,
vacibdir, nədir vacib? Heç özüm də bilmirəm. Bircə onu
bilirəm ki, bu gün mənim gözüm açıldı, elə bil çox şeyi təzədən
gördüm, anladım. Bir yandan Məmməd Nəsirin təkbaşına nərd
oynaması, bir yandan bizim bugünkü səfərimiz, xüsusən sənin
son sözlərin (həkimlərin sənə dediyi sözlər), bütün bunlar
hamısı elə bil mənim varlığımı alt-üst etdi. Bilirsən, əgər mən
92
yazıçı olsaydım, bütün bu hissləri, bu psixoloji incəlikləri daha
dəqiq təsvir edə bilərdim. Ancaq məndə bu məharət yoxdur,
odur ki, fikirlərimi, hisslərimi də belə dolaşıq ifadə edirəm. Nə
isə mənə elə gəlir ki, mən indiyə qədər hamını və birinci
növbədə də özümü aldatmışam. Həqiqətdən qorxmamaq,
həqiqət nə qədər acı olsa da, onun düz gözünün içinə baxmaq
lazımdır. Bunu mənə sən öyrətdin. Doğrudan da dünyada ən
murdar şey riyakarlıqdır, ruslar buna xanjestvo deyirlər. Mən
də başa düşdüm ki, bundan sonra mən heç bir vaxt nə heç kimi,
nə də özümü aldatmamalıyam. Bilirsən, Təhminə, səndən
ayrılandan sonra maşınla boş küçələri dolaşırdım və başıma
min cür fikir gəlirdi. Bir istəyirdim gedib bu saatca Manafa
teleqram vuram ki, bəsdir bu yalan, Təhminə səni sevmir, məni
sevir, biz onunla bir-birimizi sevirik. Biz evlənəcəyik. Gəl
Bakıya, məhkəməylə Təhminəylə boşanın... Sonra istədim
təzədən Pirşağıya dəniz qırağına, həmin o yerə gedəm. Sonra
istədim maşınımı divara vurub əzəm. Sonra qarara gəldim evə
gedib ata-anamı oyadam. Hər şeyi onlara danışım, deyim ki,
çox sağ olun, məni dünyaya gətirmisiniz. Ancaq adam gərək iki
dəfə doğulsun. Bir dəfə onu ata-anası dünyaya gətirir. İkinci
dəfə o özü özünü dünyaya gətirir, özü özünə dünyada bir yer
qazanır. İndi, əziz ata-anam, mən hələ bircə dəfə doğulmuşam.
Mən hələ özüm yaranmamışam. Hələ ancaq sizin yaratdığınız
kimi, sizin istədiyinizə uyğun olaraq yaşayıram. Çox sağ olun
əziz ata-anam, məni böyüdüb