m faidələrinə, burada
mətləb bir az tuldur, — dedi.
Mürşüddən beş dəqiqə sonra Mənzər gəldi. Mənzər
Mürşüdün arvadı idi. Həmişə də belə edərdilər. Ya əvvəl ər
gələrdi, beş dəqiqədən sonra arvad təşrif buyurardı. Ya da
tərsinə.
Mənzər:
—A kişi, hardasan, səhərdən səni axtarıram, — dedi. —
Salaməleyküm. Nemət qardaş.
—Hardayam? Çəkməmin üstündə, papağımın altında,
köynəyimin içində.
Mənzər şaqqıldayıb əliylə ağzını yumdu,
—Aa, aa, — dedi. — Bacı deyəsən xəmir yoğurur. Mürşüd,
səsivi çıxarma, düşbərə-qutaba qonağıq.
Mürşüd:
—Mən srağagündən hazır, — dedi, — mən düşbərə-qutabın
köhnə Məcnuniyəm.
Sürəyya:
—Gözümüz üstə yeriniz var, — dedi. — Sabah üçdə
buyurub gəlin.
Mürşüd:
—E, yox, — dedi. — Nisyə girməz kisəyə. Sabah nisyə
117
söhbət oldu. Çərxi-dövranı bilmək olmaz. Zəifcanlı oğlanam.
Qan təzyiqim yüksək, özüm də radikulit. Nə bilim sabaha
salamat çıxacağam, yoxsa yox. Nizami yaxşı deyib ki, bu
günün işini sabaha qoyma:
Mənzər:
—A, bacı, mübarək olsun, — dedi. — Deyəsən təzə
priyomnik almısız.
Mürşüd iki əlini daz başına vurdu:
—Vaxsey, vaxsey, arvad, — dedi. — Məni biabır elədin.
Ağız, bu ki maqnitofondur, priyomnik deyil, çox mübarək,
sağlığınıza qismət olsun, mən də bayaqdan görmürəm.
Mənzər:
—Nə bilim, a kişi, — dedi, — evimizdə bişməyib, qonşudan
gəlməyib...
Mürşüd "ciddiləşdi".
—Yox, arvad, sən lap ağ elədin. Qonşun sənə düşbərə—
qutab bişirir, bəs deyil, hələ üstəlik maqnitofon da bişirsin?
Mənzər şaqqanaq çəkdi:
—Ay kişi, heç bəndə sənin dilinə düşməsin.
Mürşüd:
—Yox da, — dedi, xeyli gülüb birtəhər sakitləşdi. — Mən
ölüm, düz demirəm, Nemət qağa? Kişisən, vur bura. Deyir,
qonşuda bişməyib. Balam hansı vilayətdə görünüb ki, qonşuqonşuya
maqnitofon alsın?
Bikə xala:
—Sizin kimi qonşuya adam lap canını da qurban eləyər, —
dedi. — Vallah, xeyirdə, şərdə qonşu adama qohumdan yaxın
olur.
Nemət: "Qonşu mövzusu,— deyə düşündü, — on beş
dəqiqə çərənləyəcəklər".
Mürşüd:
—Can Bikə xala, — dedi,— varam sənin o bal