Fatik? Fatik mamasının sözünə baxır".
Uşaq bütün bu ritorikanı çox laqeyd və biganə görkəmlə
dinləyirdi. Mənfur Alikin kim olduğunu heç kəs bilmirdi.
Tahirə özü də bilmirdi. Nemətə elə gəlirdi ki, bu mifik bir
varlıqdır. Fatikin mələkliyiylə müqayisə üçün peyda olmuş bir
iblisdir.
Bir həftə bundan qabaq Cabbargil təzə mənzilə
köçmüşdülər.
Amma köçməyə çoxdan hazırlaşırdılar. Altı ay söhbətlərinin
əsas mövzuları mənzil məsələsi idi.
Bundan əvvəl isə düz üç il ayrı mövzuları vardı. Üç il
bundan qabaq Dunayla səyahətə çıxmışdılar, altı ölkədə
olmuşdular. Nemət düşünürdü ki, özlərinə bilmirəm, amma
camaata bu səyahət çox baha oturdu. Kim, harda, nədən
danışsaydı Tahirə dərhal onun sözünü ağzında qoyub deyərdi:
—Yadında, Caboş, biz Ruminiyada olanda...
(Ümumiyyətlə, onda bu xasiyyət vardı, birinci növbədə
ərinin, sonrakı növbələrdə başqalarının sözünü yarımçıq kəsib
ya etiraz edər, ya təshih edər, ya da tamam başqa, heç dəxli
121
olmayan bir məsələdən danışmağa başlardı).
Cabbar da təmkinlə:
—Bəli, Tahirə, — deyə cavab verərdi. — Lap yaxşı
yadımdadır.
Tahirə ərini Caboş çağırırdı. Bilmirəm bu bacılarda nə
adətdir. Alya da o boyda zırpı kişiyə Murzik deyir.
—"Caboş, Murzik! Yaxşı ki, Sürəyya mənə belə bir ad
qoymayıb".
Nemətin yanında Caboş, ya Murzik deyəndə əti tökülürdü.
Çimkinirdi, elə bil qapının dalından açıq-saçıq bir səhnə, ya
başqasının yığışılmamış yorğan-döşəyini, yad adamın alt
paltarını, ya nə bilim nələr görürdü.
Tahirə:
—Caboş, — dedi, — görürsən. Sürəyyagil təzə maqnitofon
alıblar.
—Bəli, görürəm. Çox mübarəkdir. Sağlıqlarına qismət
olsun.
—Sağ ol.
—Yadında, Caboş, Avstriyada maqnitofon gördük e, belə
sarı qutuda?
Nemət: "Aman allah", — deyə düşündü.
—Təzə eviniz necədir? — deyə soruşdu. Hər halda ev
söhbəti nisbətən təzə idi, qulağı yağır eləməmişdi.
Cabbar:
—Yaxşıdır, — dedi. — İki balkonu var. Hündürlüyü üç
metr. Köhnə layihəylə tikilib. Qəşəng. — "Qəşəng" onun ən
çox işlətdiyi söz idi. — Çox yaxşı