başa düşmədi.
Mürşüd:
—Sürəyya bacı, lap dilbilməzsiniz, — dedi, — deyirəm yəni
əlidolu gələk?
Sürəyya:
—Yox, yox, nə danışırsınız, — dedi, — ayıbdır.
Sürəyya boşalmış fincanlar, mürəbbə qabları düzülmüş
süfrəni yığışdırmağa başladı.
—Alyagilə özün zəng eləsən yaxşıdır, — dedi. — Murtuzun
xasiyyətini bilirsən ki. Mən zəng eləsəm şestinə dəyər.
Nemət dəstəyi götürüb zəng elədi.
—Murtuz Balayeviç, — dedi,— çox xahiş edirik sabah Alya
xanımla birlikdə bizə təşrif buyurasınız. Saat üç üçün. Elə-belə,
özümüz... Yox, heç bir münasibəti-zadı yoxdur. Öz canımçün
124
düz deyirəm. Vallah, yox. "İşə düşmədik! Xeyr a, gərək anket
dolduram". — Əşi, yox, Karmenin yaşı apreldədir. Cildanınkı
noyabrda, Nərgizinki mayda, Sürəyyanınkı da maydadır.
Mənimki? Mənimki heç bilirəm ki... Hər halda lap yəqin sabah
mənim yaşım deyil... Aha... Di sağ olun.
Murtuz Karmenlə Cildanın atası Əsədin cəbhə dostu idi:
Bəlkə elə buna görə Nemətlə heç ulduzu barışmırdı. Nemət
yazıq ona hər cür ehtiram göstərirdi. Necə olsa böyük bacanaq
idi. Nemətdən də, Cabbardan da neçə yaş böyük idi. Özü də çox
zəhmli adam idi. Lap, "ağır oturub batman gələnlərdən idi".
Boy-buxun, bazburut, maşallah! Çal saçlar. İstefaya çıxmış
polkovnik Murtuz Murtuzov.
Orden-medallarının hamısını taxanda sinəsində iynə
sancmağa yer qalmazdı. Zövcəsi də özü kimi boylu-buxunlu,
gözəl arvad idi.
Firəngiz adlı bir qızları və Spartak adlı bir oğulları var idi.
Nemət:
—Yaxşı, mən gedim yatım,— dedi, — sabah tezdən
duracam. Mənzər dəhlizdən içəri boylandı:
—Hələ yatmamısınız ki? Siz allah bağışlayın ha. Mürşüdlə
spor eləmişik. Deyir orda Bikə xalanın səsi yoxdur. Qurban
olum, Nemət qardaş, qoy ona bir də qulaq asım, özüm öz
qulağımla.
Nemət maqnitofonu qurdu:
—Qurtaranda bu düyməni basın, — dedi.
Özü o biri otağa keçdi. Öz səsini eşitdi.
—Hə, bir şey deyin.
Soyunub yerinə girdi. Əliylə çarpayısının yanında divara
vurulmuş xəritəni sığalladı. Barmaqlarını qoyduqca qaranlıqda
Qazaxıstandakı