Yaxud baza
müdirleri, alverçiler barede? Tehmine ne cavab vererdi bütün
bu sorğu-suala? "Eger meni fahişe hesab eleyirsense, onda ne
tefavütü var senin üçün, — deye bilerdi, — yox, eger hesab
elemirsen, nece ağlıva sığışdıra bilirsen bütün bu şübheleri?"
Belke de her şeyi inkar edecekdi, birce o televiziya rejissorunu
boynuna alacaqdı... Ya Spartakı... Ne ise, yene qarışırdı Zaurun
fikirleri. Yox, özünü ele almalıdır. Bütün bu şeyler haqqında
düşünmemelidir. Gözlemelidir, vessalam. Heç kesnen Tehmine
baresinde söhbet aparmaq lazım deyil. Özüne de zeng elemek
olmaz... Gözlemek lazımdır vessalam... Gec-tez özü zeng
eleyecek, buna Zaurun şekk-şübhesi yox idi. Özü zeng elese,
özü görüş teyin elemek istese, görüş teyin elese, o zaman sözü
açmaq olar.
***
...Günler bir-bir ötürdü. Tehmineden ses-soraq yox idi...
***
Bir axşam Ziver xanım sözarası dedi ki, Zaurun kooperativ
menzili bir-iki aya hazır olmalıdır. Zaur bu eyhamın gizli
menasını başa düşürdü: menzilden söhbet salanda, anası
ardınca evlenme baresinde söz açardı... Zaur düşünürdü ki,
doğrudan, teeccüb qalası işdir. Axı lap yaxşı bilirdi ki, anası
gelecek geliniyle yola getmeyecek, aralarında dedi-qodu
olacaq, sancıb-dalayacaq gelinini, yox eger gelin de dillidilaver
olsa, söz götürmeyecek, cavabını verecek, dava-mereke
erşe qalxacaq, sözgap düşecek aralığa ve bütün bunlara
baxmayaraq, Ziver xanım oğlunu evlendirmeye, qayınana
olmağa can atırdı, telesirdi... Erşden-kürşden, o yandan-bu
192
yandan başlanardı bu söhbet, filankes oğlunu evlendirdi,
peşmankes qızını ere verdi, filançün elçi gedibler. Sonra Ziver
xanım herleyib-fırlayıb getirerdi sözü Zaurun üstüne, başlardı
ki, bes, daha yeke oğlansan, evlenmek vaxtındır, ne çağacan
subay gezib dolanacaqsan, bizim de day o yaşımız deyil, atan
iki defe infarkt keçirib, menim özümü bu andıra qalmış astma
lap elden salıb, revadırmı ki biz bu dünyadan nisgilli, nakam
köçek, oğlumuzun şad gününü görmeyek, birce balamızçün
elçi

<< 1 ... 154 155 [156] 157 158 ... 460 >>