görüşmekçün, bütün
elaqelerini yeniden berpa elemekçün... Elbette ki, beledir,
İndi Zaur sevincle düşünürdü bu barede: çoxdan beri, ta lap
uzaq körpeliyinde qalmış uşaqlıq illerinden beri heç bir zaman
ad günü haqqında bele bır intizarla düşünmemişdi. Uşaqlıq
illerinden beri hemişe bu gün — Zaurun ad günü onu
darıxdırardı, axı, bu gün onunçün tamamile yad ve yabançı
olan qohumlar toplaşar, bayağı söhbetler eder, duzsuz sağlıqlar
deyerdiler, sentyabr ayı olduğu üçün hele isti olardı. Hamının
pal-paltarı islanıb bedenine yapışardı, otaqlarından ter iyi
gelerdi ve Zaur sebirsizlikle meclisin qurtarmasını, qonaqların
dağılışmasını gözlerdi. İndi ise sabahkı gün haqqında xoş bir
intizarla düşünürdü. Ona qiymetli bir hediyye bexş edecek gün
kimi... Gözlenilmez sevinclerle dolu olan bir gün kimi…
Uşaqlıqdakı kimi…
***
Ad günü deyil, ad gününün axşamı zeng eledi... Daha
doğrusu, gecesi. Gece yarını keçmişdi ve teqvimde, doğrudan
da, sentyabrın 23-ü idi — Zaurun ad günü. Zaur yatağına
girmişdise de, hele yatmamışdı. Evin her yerinde işıq
sönmeyince ve bütün sesler kesilmeyince yuxulaya bilmirdi.
195
Atası hemişe erken yatar, seher de erteden durardı. Anası ise
Bakının televiziya verilişleri qurtaran kimi gederdi yatmağa...
Bu gece de atası çoxdan yuxulamışdı, amma anası hele oyaq
idi. Qonşu Sitareyle birlikde metbexde elleşirdi, sabahkı
qonaqlığın hazırlığını görürdüler. Metbexden şirni ve edviyyat
qoxusu gelirdi — paxlava, şekerbura, şekerçöreyi… Cürbecür
piroqlar, pirojnalar, tortlar hazırlamaq sarıdan Ziver xanımın
tayı-beraberi yox idi. Amma sabahkı gün öz adi meharetini de
vurub keçmeliydi, — axı, onun meclisine Alya kimi telebkar
bir hakim qiymet verecekdi. Metbexden anasıyla Sitarenin
yavaş sesleri gelirdi, professorun ve Zaurun yuxusuna mane
olmamaqçün qadınlar xısın-xısın danışırdılar. Zaur onların her
kelmesini deqiq eşitmese de, söhbetlerinin mezmunundan agah
idi: qadınlar xemirin yaxşı qalxmasından, layların

<< 1 ... 157 158 [159] 160 161 ... 460 >>