maceralarıyla berk
fexr eleyir... Ele ki, Manaf Bakıdan bir yere getdi, Spartak o
saat getirib maşınını bizim evimizin qabağında saxlayır, bezen
gecenin yarısınacan, sehere qeder maşın orda durur. Özü, allah
bilir, hara gedir, belkem de ele evlerinde yıxılıb yatır... Bir
anekdot var e, eşitmisen heremxana haqqında... Heremxana
sahibi arvadlarının her birine deyir ki, o biri arvadımın yanına
gedeceyem bu gece, özü de gedib tek yıxılıb yatır.
—Niye?
—Ne niye? Heremxana sahibi niye tek yatır?
—Yox, Spartak niye maşını sizin evin qabağında qoyur?
—Melumdur niye... Şeherde hamı onu tanıyır axı, maşınını
da tanıyırlar. Hamı da bilir ki, o evde men yaşayıram ve erim
de bu vaxt Bakıda yoxdur... İndi gece bizim evin qabağında
Spartakın maşınını görende ne düşünecekler... Bir yandan da
özünün dili bir bele...
—Yaxşı, sen niye buna son qoymursan, demirsen ona?
—Ne deyecem? Zaurik, neçe defe demişem ki, sene: menim
baremde ne danışırlar qoy danışsınlar, vecime deyil. Men ele
hesab edirem ki, insanın öz daxili exlaqı olmalıdır ve eger bu
exlaq varsa, insan öz daxili exlaqına sadiqdirse, bütün zahiri
şeylerin heç bir ehemiyyeti yoxdur — kim ne bilim ne dedi, ne
fikirleşdi.
—Yaxşı, bir şeyi başa düşmürem: bütün bunları bile-bile
Spartakla haqq-salamı niye kesmirsen?
—Ne haqq-salam, eşi? İlde-ayda bir defe rast gelirem ona...
Herden görürsen Spartakdan da adama xeyir deyir, bir şey-zad
lazım olanda deyirem, o saat tapıb getirir. Bax, meselen, ele
senin bu "Ronson"unu o tapıb getirdi mene.
Zaur ad gününde Spartakın alışqana menalı-menalı
baxmasını yada saldı, bu baxışın sebebini ancaq indi başa
223
düşdü ve pertleşdi.
—Eger men bilseydim...
—Yaxşı, yaxşı özünden çıxma. Öz puluma almışam bu
hediyyeni, intehası tapmağına Spartak tapdı. Pulun almaq
istemirdi, gücnen verdim... Adamın allahı var: Spartak ne cür
hellöyüş olsa da, her halda xesis adam deyil.
"Xesis olmaz da — deye Zaur fikirleşdi. — Bu qeder müfte
qazancın olanda, sexavetli olmağa

<< 1 ... 182 183 [184] 185 186 ... 460 >>