kif-atır...
Muxtarın çallığı kül renginde idi, amma ele bil yalnız saçları
yox, sifeti de kül renginde idi, alnında ve dodaqlarının
etrafında derin qırışlar, gözlerinin altında qara helqeler vardı ve
Muxtar içinde boğulmuş adam tesiri bağışlayırdı. Birce dişleri
ağappaq idi ve Muxtar gülende nazik qara bığlarının altından
ağaran dişleri sifetine xoş bir ifade verirdi...
Tehmine Zauru görüb el eledi, amma gelmedi ona teref,
dayanıb dostlarıyla danışırdı... Söhbetleri ne ise uzanırdı,
amma Zaur sebirle gözleyirdi, bilirdi ki, indice Tehmine
onlarla görüşüb ayrılacaq, Zaurun yanına gelecek ve onlar yene
de dünenki kimi Moskva küçelerini eleden-bele ölçecekler...
Yene de cürbecür adamlar foyeye girib-çıxır, vesiqelerini
gösterirdiler, yene de ayrı-ayrı cümle qırıqları, ayrı-ayrı sözler
deyirdi Zaurun qulaqlarına: "trakt, monitor, Xutsiev, Xesin,
Fellini..."
227
Nehayet, Tehmine dostlarıyla vidalaşmağa başladı, evvelce
elini kişiye uzatdı, kişi Tehminenin elinden öpdü, sonra qadın
diktorla qucaqlaşıb öpüşdüler, sonra ise her ikisine bir daha el
eleyib, çıxışa teref addımladı. Muxtar da moskvalılarla görüşüb
Tehminenin yanınca gelirdi. Zaur heç bu variantı ağlına
getirmemişdi...
Tehmine:
—Tanış olun, — dedi. — Zaur — Muxtar... Her ikinize birbiriniz
haqqında o qeder danışmışam ki, ele tanış kimisiniz.
Muxtar:
—Çox şadam, — dedi ve elini uzatdı.
Zaur da elini uzadıb nezaketle:
—Men de şadam, — dedi.
Tehmine:
—Gedek, — dedi ve onlar küçeye çıxdıqda her ikisinin
qoluna girdi.
—Yolumuz hayanadır, hara gedirik indi? — Tehmine heç
birine müraciet elemirdi, amma birinci Muxtar cavab verdi:
—Senin kefin hara istese…
Tehmine:
—Bilirsen ne var, Zaur, — dedi. Zaur öz-özüne qeyd eledi
ki, Muxtarın yanında ona "Zaurik" yox, Zaur deyir. —
Muxtarın başına gözel bir fikir gelib, bizi yemeye devet elemek
isteyir. Mence dahiyane fikirdir bu, sen nece bilirsen?
Zaur tutulmuşdu, axı ona ele gelirdi ki, bu axşam da ikisi
olacaqlar, dünenkitek...

<< 1 ... 186 187 [188] 189 190 ... 460 >>