onunçün, gören
230
kimi bağırlarına basıb öpürler... Niye bele qaşqabaqlısan,
Zaurik?!
Zaur:
—Yox, — dedi, — kefim lap kökdür. — Ve birdan-bire lap
sefehcesine soruşdu: — Meni daha sevmirsen?
Tehmine güldü:
—Deli, elbette sevirem... Ele darıxırdım seninçün bütün
günü ki... Bes sen neylemisen bütün günü?
Zaur cavab vermeye macal tapmadı. Muxtar qayıdıb geldi
ve Tehmine indi de Muxtara müraciet eledi:
—Muxtar, o yelpicli qadın kimdir?
Muxtar qadının adını dedi.
—Bes o cavan oğlan, yanındakı, eridir?
—Keçmiş eridir... Bax, onlara kofe getiren oğlan da indiki
eridir... Yaxşı, gedek restorana?
Restoran, demek olar ki, tamamile boş idi. Böyük salonda
cemi-cümletanı üç-dörd stolun etrafında adamlar oturmuşdu.
Stolların üstünde kiçik çıraqlar yanırdı. Ayrı işıq yox idi
restoranda, odur ki, salon alaqaranlıq idi. Küncde, pencerenin
yanında oturdular — sağda Tehmine, ortada Zaur, solda
Muxtar. Ofisiant mezeli şekiller çekilmiş menyunu getirib
qabaqlarına qoydu. Tehmine oxumağa başladı, ele bil
yemeklerin adından bele dadlı iy gelirdi, Zaur hiss eledi ki,
möhkem açıb — axı bütün günü diline bir şey vurmamışdı.
Tehmine:
—Heç özüm de bilmirem ne isteyirem, — deye menyunu
Muxtara ötürdü, — sen seç...
Muxtar:
—Duru xörek yeyeceyikmi? — deye soruşdu.
Tehmine:
—Elbette, yox, — dedi, — axşam—axşam ne duru
xörekbazlıqdır?.. Men toyuq isteyirem.
—Tabaka?
—He.
231
—Zaur, bes siz?
Zaur çiynini çekdi.
Muxtar:
—Şexsen men yaxşı bir tike et parçası yeyerdim, — dedi,
ofisianta baxdı. — Podjarku u vas takje vkusno qotovet, kak
prejde?
Ofisiant başıyla tesdiq eledi.
—Toqda davayte nam dve podjarki, da, Zaur?
—Aha.
Bir xeyli meze de sifariş verdi Muxtar.
—Yaxşı, içmeye ne içeceyik?
Tehmine:
—Ne bilim, siz ne içeceksiniz ki?
Muxtar koynak sifariş verdi.
Ofisiant her şeyi yazıb getdi... Sükut çökdü, sonra Muxtar:
—Fikir verdiniz, ne qemli gözleri var? — dedi. — Ofisiantı
deyirem...
Zaur bu sözlere teeccüb eledi, çünki o özü Muxtarın

<< 1 ... 189 190 [191] 192 193 ... 460 >>