söz ola bilmez, —dedi.
Tehmine:
—Nedir, deyeceksen, gözel deyilem? Gözelliyimi de
danacaqsız yoxsa?
Muxtar:
—Yox, danmıram, — dedi. — Amma deqiqleşdirmek
isteyirem. Sen doğrudan da çox gözel idin. Tekrar edirem:
idin...
Tehmine:
—Naxal, — dedi ve barmağıyla zarafatyana hedeledi
Muxtarı, sonra Zaura teref döndü. — Zaur, bes sen ne ağzına
su alıb durmusan, nece centlmensen, müdafie elesene meni bu
köntöy edebsizden.
Amma Zaur ağzını açmamış Muxtar:
—Senin cavabını verirdim, — dedi, — Muxtar
Meherremovun eserleri haqqında istehzana göre...
—Ay Muxtar, yeni zarafat-zad başa düşmürsen?
—Bes sen? Sen zarafat başa düşmürsen? Heç men senin
gözelliyin haqda keçmiş zamanda danışa bilerem?
Zaur hiss eleyirdi ki, Muxtarla Tehminenin arasında geden
bu yarızarafat, yarıciddi atışmanın dalında uzun illerin sıx
münasibetleri, tanışlığı, dostluğu durur, — bunlar hamısı bütöv
bir alemdir ve Zaur bu alemden tamam bixeberdir...
Ofisiant isti yemekleri getirdi, onlar yemeye başladılar,
237
arabir sağlıqsız-zadsız, qurtum-qurtum konyakdan da içirdiler,
içkinin xumarı yavaş-yavaş Zaurun fikirlerini dumanlandırırdı
ve o sıxılır, özünü son derece naqolay ve artıq hiss eleyirdi bu
meclisde. İster-istemez özünü Muxtarla müqayise eleyirdi ve
Muxtarın hazırcavablığı, ülfete-ünsiyyete yatımlığı, hetta
yumşaq kederi müqabilinde Zaur özünü son derece ağır,
qılıqsız, hetta, küt ve besit adam kimi qavrayırdı... Yadına
salırdı Tehminenin dünenki sözlerini, gece nevazişlerini,
düşünürdü ki, bütün bunlar yalan deyilse, onda Tehmine neye
göre, axı, neye göre, Zauru sevir? Tehmine kimi bir qadın
hansı cehetlerine, hansı meziyyetlerine göre Zaur kimi bir
adamı seve biler axı? Ancaq Zaurun zahiri görünüşüne, boybuxununa,
sir-sifetine, cavanlığına, gücüne göremi? Eger
beledirse, demeli, onları yalnız ve yalnız şehvet bağlayır? Bes
onda Domodedovo meşesinde ceh-ceh vuran quşlar, Moskva
küçelerindeki dünenki şıltaqlıqları, elaqelerindeki bütün
poeziya — bunlar nece

<< 1 ... 194 195 [196] 197 198 ... 460 >>