olsun bes, bütün bunlar da yalnız
şehvet oyunlarıyçün bir hazırlıq imiş yoxsa?
Muxtar danışır, danışırdı. Zauru fikirler alemine, qem
deryasına qerq elemiş içki Muxtarı eksine neşelendirmişdi, dil
boğaza qoymurdu. İndi o öz peşesini yamanlamırdı, eksine
terifleyirdi, deyirdi ki, dünyada heç bir başqa senete deyişmez
onu, doğrudan da, deyirdi, meger möcüze deyilmi bu? Gecenin
tenhalığında tek bir adamın başına gelen fikirler, sözler evvelce
kağız üzerinde maddileşir, sonra ise seherisi gün onlarla,
yüzlerle adamın iştirakıyla sifetlere, renglere, seslere, lövhelere
çevrilir, canlı heyatın bir parçası olur ve bütün bu heyatın nebzi
rejissorun ovcunun içindedir. Bu heyat ekran işığıyla minlere,
milyonlara gösterilir, onların yaddaşına, zehnine hekk olunur.
Ne olsun kn, ekran sonra solub sönecek, bütün sözler, bütün
sifetler eriyib yoxa çıxacaq — bu dünyada daimi ne var ki?
Xoş bir yuxudan aldığımız teessürat kimidir bu —
yaddaşımızda, qelbimizde qalır. Ve xoş bir yuxudan, ya yaxşı
bir verilişden yaddaşımızda qalan iz meger heyatın başqa
238
maddi lezzetlerinden daha azmı zövq verir insana? Muxtar
niyyetlerinden, heyata keçmemiş arzularından danışırdı —
ayrı-ayrı sehneler, parçalar, obraz — dağıntıları...
—İçerişeher haqqında film çekmek isterdim, — deyirdi. —
İçerişeherin evleri yadınızdadır da... Bax, bütün hadiseler bu
evlerde, heyetlerde, o dar küçelerde gederdi, finalda ise —
finalını ele aydın görürem ki, filmin, tez-tez yuxuma girirler bu
kadrlar — finalda İçerişeher evlerinin damlarını göstererdim ve
damlardan birinin üstüne zil qara paltarlı genc, gözel bir qız
paltar sererdi... İpin üstünde ağlar, melefeler, balış üzleri asılıb.
Hamısı da ağappaq, meh onları yelledir ve qara paltarlı qız da
bu ağ parçaların arasında görünüb itir, göy üzü açıqdır, uzaqda
da gömgöy deniz... bu bir növ reqsdir-ağ parçaların, qara
paltarlı qızın, küleyin reqsi... Amma eyni zamanda kendirdeki
ağlar ele bil yelkendir ve bu evler de yelkenli

<< 1 ... 195 196 [197] 198 199 ... 460 >>