zeng vuraram, — dedi. — İdareye...
—Haçan?
—Bilmirem baxarıq...
—Bu gün?
—Yox, bu gün yox, sabah, birisi gün de yox... bir neçe
günden sonra...
—Axı niye axı?.. Ne olub ki, belke bir hadise baş verib he?
—Yox, Zaur heç bir şey olmayıb. Amma işim var, bir
meseleni hell elemeliyem. Senden de xahiş edirem, bu günler
zeng vurma mene. Bir neçe günden sonra, bir hefteden sonra
texminen, özüm seni taparam, yaxşı?
Zaur hevessiz:
—Yaxşı, — dedi. — Özün bil...
Zaur birden—bire yene de:
—Sevirsen meni? — deye soruşdu.
Tehmine telesik:
—He, he, sevirem, — dedi ve Zaura ele geldi ki, bu sözleri
249
Zauru tez başından elemek üçün deyir. Bir de tekrar eledi. —
Özüm sene zeng vuraram. Helelik.
Zaur da:
—Helelik, — dedi ve Tehmine derhal desteyi asdı.
Telefondan kesik siqnallar eşidilmeye başladı, du, du, du...
***
Günler keçirdi, Zaur evde de, işde de, her telefon zenginden
diksinir, desteye teref atılırdı, amma Tehmine zeng vurmurdu
ki vurmurdu.
Zaurun esebi veziyyeteni anası da duyurdu... ve buna ayrı
reng verirdi... Zaurun Moskva seferiyle bağlı inadını, tersliyini,
höcetliyini görüb, Ziver xanım derk elemişdi ki, herbe-zorbayla
oğluna tesir göstere bilmeyecek, başqa yol seçmek lazımdır —
her şeyi "pişim-pişim"le hell elemek gerekdir. Ziver xanım indi
Tehmineni açıq yamanlamırdı, dolayı yollarla söhbet salıb,
Zauru ona qarşı doldurmaq isteyirdi. Onu da bilirdi ki, sözü
herleyib-fırlayıb Tehminenin üstüne getiren kimi Zaur
çemkirib otaqdan çıxacaq, söhbeti uzatmağa qoymayacaq, odur
ki, Ziver xanım az sözle çox şey demek meharetine yiyelenirdi:
oğlu sözünü kesib otaqdan çıxanacan bir cümleyle, bir
melumatla onun qelbine şübhe toxumları sepmeye çalışırdı...
—Eşitmişem, Moskvada senin reqibin de olub ki, —
deyirdi. — Nedi o televizor rejissoru, Muxtar Meherremovdu
nedi. Bes davanız düşmedi? Meşdibad demişken, qızın iki
adaxlısı varmış ki...
—Besdir, qurtar, — deye Zaur başını götürüb qaçırdı, amma
gelen sefer anası qesden televiziya

<< 1 ... 204 205 [206] 207 208 ... 460 >>