yazıqdır da... Vallah, ana olmaq da bir bedbextçilikmiş bu
dünyada.
Zaur daha onu eşitmirdi, telefona yanaşdı, ele evdence zeng
eledi... Birinci defeydi ki, Tehmineye evlerinin içinden zeng
eleyirdi. Telefon cavab vermedi.
Ziver xanım altdan-altdan qımışaraq:
—Hardan cavab verecek? — dedi. — Seher gördüm Spartak
"Volqa"sını qarajdan çıxarırdı. İndi de onun maşınında gezir de...
Spartakın "Volqa"sını senin "Moskviç"inden üstün tutur de... —
amma birden Ziver xanım susdu, diqqetle Zaurun üzüne baxdı ve
tamamile başqa, yumşaq helim bir terzde:
—Ay oğul, — dedi, — qanını qaraltma, anan qurban. Senin
tayın deyildi o... Qurban olum, o kimdir ki, sen bir bele üreyive
salırsan, özüve derd eleyirsen bu şeyleri... Çıxart başından,
sene qurban olum... Gel sene dolma bişirmişem, seherden
acsan, işden gelmisen, bir tike çörek ye, gözlerinin qadasını
alım...
Zaur geyinib küçeye çıxdı ki, anasının sesini eşitmesin. Ne
257
kinayeli, ne mehriban, ne acı, ne şirin sözlerini eşitmek
isteyirdi...
Küçeyle gedir ve düşünürdü: bu ne teze söhbetdir bele...
Doğrudanmı Tehmine yene Spartaka zeng eleyib, indi ne işi
düşüb göresen?.. Bes Zaura niye zeng elemir ve bu ne
boşanmaq meselesidir bele, bu söhbet hardan çıxıb? Spartakın
ne dexli var buna?.. Bu boşanmanın — eger doğrudan da
boşanırsa — Spartakla ne elaqesi ola biler? Bes Muxtarla?
Muxtar bilirmi bu barede bir şey?.. Bes özü hardadır. Tehmine,
axşam doqquzdur axı... Yene zeng eledi. Sonra bir de, bir de...
Telefon susmuşdu... Gece on birin yarısı olmuşdu artıq.
Telefon susduqca Zaurun nigarançılığı da artırdı ve bilirdi ki,
eger bu axşam Tehmineyle danışıb bütün bu meseleleri
aydınlaşdırmasa, rahat ola bilmeyecek. Küçeleri geze-geze
gelib Tehminegilin evlerinin qabağına çıxdı.
Evlerini de tanıyırdı Tehminegilin, pencerelerini de ve bu
pencereler indi işıqlı idi. Pencereleri işıqlı gören kimi Zaur celd
telefon budkasına girdi — yeqin axır ki, Tehmine gelib çıxıb
eve, amma nömre yene de cavab

<< 1 ... 211 212 [213] 214 215 ... 460 >>