boşqabın içinde de qovrulmuş şabalıd. Zaur
Medineyle görüşdü.
Tehmine:
—Doğrudan a, lap yadımdan çıxmışdı, — dedi. — Siz axı
tanışsınız. — Zaura "Ronson" alışqanını Medine getirmişdi işe.
Tehmine:
—Görürsen, Medine, — dedi. — Bilmirem Zauru
qayınanası çox isteyir, ya kim çox isteyir, amma her halda lap
meqamında gelib çıxıb. Axı o da qovrulmuş şabalıdın delisidir.
Zaur düşündü ki, her şey, her şey Tehminenin yadındadır,
bir defe, hele elaqelerinin başlamasından çox qabaq Zaur
neşriyyata qovrulmuş şabalıd alıb getirmişdi. Tehmineni de
qonaq elemişdi ve ele onda demişdi ki, çox xoşlayır qovrulmuş
şabalıdı...
—Yaxşı, eyleş görek, Medine.
Tehmine iki boş qedehe konyak süzdü, üçüncü dolu qedehi
ise Zaurun qabağına qoydu.
—Bilirsen ne münasibetle içirik? — deye Zaurdan soruşdu.
Zaur:
—Yox, — dedi.
Tehmine:
—Bir iş vardı onu qeyd eleyirik.
Zaur hiss edirdi ki, Tehmine bu axşam ne ise heyecanlı, bir
qeder çılğın va esebidir, amma ne idi bunun sebebi, bilmirdi —
Zaurun qefilcen gelmesimi, ya başqa bir hadisemi? Ya belke
bir az artıq içmişdi Tehmine.
261
Tehmine esebi gülüşle:
—Adeten adamlar xoş hadiselern qeyd edirler, — dedi,—
amma biz Medineyle menim boşanmağımı qeyd edirik.
Medine:
—Sen de keçdin bizim desteye, — dedi.
Zaur bilirdi ki, Medine neçe il bundan qabaq erinden ayrılıb,
balaca, mezeli bir oğlu da var; Tehmine hemişe bu uşaq
haqqında danışardı...
Sükut çökdü... Sonra Tehmine:
—Bu gün mehkeme oldu, Zaur — dedi. — Resmen ayrıldıq.
Zaur bilmirdi ne desin: "Niye? Ne sebebe?" sualları da,
teessüf, ya teeccüb hissleri izhar etmek de, sevinmek de,
kederlenmek de eyni derecede yersiz idi.
Medine bu sıxıntılı veziyyeti aradan qaldırmaq üçün içi
şabalıdlı boşqabı Zaura teref uzatdı. Tehmine başını aşağı dikib
gözlerini qedehine zillemişdi. İki damla yaş gözlerinden
yanaqlarına süzüldü. Zaur ilk defe idi ki, onu ağlayan görürdü.
Medine:
—Eşi, yaxşı görek, — dedi, ayağa durdu. Tehminenin
çiyinlerini qucaqladı. Tehmine bir

<< 1 ... 214 215 [216] 217 218 ... 460 >>