etmek isteyirsen
meni? — Tehmine başını Zaurun sinesine qoydu, sonra üzünü
Zaurun sifetine teref çevirib elave etdi. — Başa düş, Zaur,
ezizim, birdefelik başa düş axır, sevirem seni, sevirem. Yalnız
tek bir seni sevirem... Bilirem menim deyilsen. Sene heç bir
hüququm çatmır, senin cavan heyatını dağıtmağa da heç bir
haqqım yoxdur... bilirem bütün bunları... Amma sensiz dura da
bilmirem. Bütün bu günler deli-divane idim seninçün. Min defe
sizin idarenin qabağından keçirdim ve özüm özüme deyirdim:
salam, Zaurik. Bilmirem, Zaurik, ne olacaq, nece olacaq, heç
bir şey bilmirem. Ne isteyirem, onu da bilmirem. Lap azmışam,
Zaurik, özüm öz içimde azmışam.
Zaur bunu demek istemirdi, amma qeyri-ixtiyari ağzından
çıxdı bu söz:
—Men ele bildim Spartak sizdedir. Maşını aşağıda dayanıb.
—Maşını aşağıdadır? Görürsen bu fırıldaqçını... Bir yandan
mene, doğrudan, çox kömeyi deydi, amma o biri yandan bele
murdar xasiyyetleri var da. Bilir ki, erimden ayrılmağım
camaata yayılacaq, qesden getirib maşınını evimin altında
saxlayır... Dedim axı ona... O sefer telefonla danışanda söz
düşdü, dedim Spartak, niye bele eleyirsen? Deyir, heç dexli
var? Belke sizin evde menim başqa tanışlarım da olur.
Deyirem, kimdir axı tanışın? Her şeyi demezler ki, deyir...
Bilirem axı yalan deyir, gözünün içinecen, tanışı-zadı yoxdur
bu evde... — Susdu, sonra elave eledi, — amma ne deyim,
vallah, belke doğrudan da bir dostu-tanışı bu terefde olur, axı o
qeder tanışı var ki, bu adamın... Ne bele diqqetle baxırsan
mene, Zaurik? — Tehmine de gözlerini düz Zaurun gözlerinin
içine zilledi, sonra, — Zaurik, bele baxma, sen allah, — dedi,
— söndür gözlerini, Zaurik... Bayaq gelende de gözlerin od
tutub yanırdı, dedim, meni de alışdırıb yandırarsan... Söndür
gözlerini, Zaurik, — deye serxoş inadıyla tekrar eledi.
Zaur Tehmineden aralanıb ayağa durdu, qapıya teref
addımladı.
266
Tehmine telaşla:
—Zaurik, hara bele? — deye soruşdu.
—Bu saat gelirem, — Tehminenin narahatlığını

<< 1 ... 218 219 [220] 221 222 ... 460 >>