orda da saxlayacam,
— dedi.
Zaur sakitce:
—Özün bilersen, — dedi. — Menden demekdir... Helelik
birce tekerini deşmişem. Amma gelen sefer yene bu maşını o
yerde görsem, dörd tekerinin dördünü da deşecem, üstelik dal
şüşeyle qabaq şüşeni de sındıracam. Bilirem, pulun çoxdur,
temir eletdirersen, amma sonra senin sir-sifetivi de ele güne
qoyacam ki, day heç kes temir ede bilmesin.
—Bilirsen ne var, çox qozqurablıq eleme. Senden qorxanzad
yoxdur burda. Xox, qorxdum. Senden qorxan-zad
yoxdur burda...
Bele dese de, Zaur gözlerinden gördü ki, bir balaca qorxub
Spartak, hele uşaqlıq oyunlarından Zaurun delisov xasiyyetine,
ters damarına beled idi axı.
Amma Zaur maşınına minib heyetden çıxanda birden başına
268
ayrı bir fikir de geldi. Düşündü ki, Spartakın ona cavab
qaytarmamasının, hesdemesinin sebebi yalnız qorxu deyil.
Spartak, yeqin ki, ailelerinin planlarından agah idi, ucundanqulağından
eşitmişdi ki, bacısını Zaura vermek isteyirler.
Spartak yeqin güman edirdi, kim bilir, belke de baş tutacaqdı
bu sevda. Bele olan suretde gelecek yezneyle perdeni aradan
götürmeyin ne menası vardı?
***
Ziver xanım:
—Men day seninle danışmayacam, — dedi. — Seninle qoy
deden özü danışsın. Heç utanıb elemirsen, e, heç qızarıb
elemirsen? Bir tike abır-heya yox imiş senin sifetinde, seher
üzü gelmisen eve, utanıb yere girmirsen heç... Erinden ona
göre boşanıb ki, seni sabahacan yanında saxlasın... Tfu... Eyib
elemez, day atan da her şeyden agah oldu, seninle ne tövr reftar
elemeyi özü biler atan.
Axşam atası çağırdı Zauru otağına. Atası aramla, temkinle,
yekneseq bir tonla danışırdı, hem de çox uzun idi söhbeti ve
her ikisi — atası da, Zaur da — bu söhbetden üzülürdüler. Zaur
bir daha yeqin eledi ki, insana en ağır yaraları mehz en yaxın
adamlar vura bilirler. Elbette, atasının danışığı anasının harayqışqırığından
çox ferqli idi, sözler, ifadeler de bambaşqa idi,
ton da, amma menası, meğzi eyni idi. Zaur bir de ona fikir
verdi ki, atasının nitqinde

<< 1 ... 220 221 [222] 223 224 ... 460 >>