bunu nece qebul eder ve sen
adamların gözünün içine nece baxa bilersen, — bu Ziver
xanımın nitqleri idi, amma indi cümleler durğu işarelersiz ve
kişi sesiyle teleffüz olunurdu. — Sen deye bilersen ki, xeyr
menim heç evlenmek-zad fikrim yoxdur, ele-bele müveqqeti,
keçeri bir elaqedir bu. Çox eceb, bele olan suretde yene nakişi
hereketidir senin hereketin. Axı, belke onun da heyatı sene
göre qırılır, dağılır, onu da bir düşünmelisen axı. Elaqeniz
müveqqetidirse, her bir müveqqeti şey gec-tez qurtarır ve bir
gün bu elaqe de qırılanda, onun halı nece olacaq, axı o da
270
insandır, onu da nezere al, onu da düşün.
Atasının fikrindeki bu çalar Zaurçün de gözlenilmez idi ve
indi ona ele gelirdi ki, atası, hetta, müeyyen bir mülayimlikle,
nevazişle danışır ve hetta, cümlelerinin arasında pauzalar da
verir, durğu işareleri de qoyur.
—Sözume qulaq as, oğul, o qadın haqqında çox söz gezir,
men bilmirem hansı düzdür, hansı yalan, menim işim deyil bu.
Amma men bir şeyi bilirem, o bizim tayımız deyil. O tamam
başqa yuvanın quşudur. Senin rastına bele qadın
çıxmamalıydı... Aıanla men seni bele böyütmemişik... Biz —
anan da, men de — ancaq senin geleceyini düşünürük, seni
xoşbext görmek isteyirik ve bundan böyük meqsedimiz de
yoxdur heyatda... Xoşbext olmağın ise birce yolu var: insan
gerek heyatda qarşısına müeyyen deqiq meqsedler qoysun ve
onlara nail olmağa can atsın... Bu meqsedler nedir — iş, faydalı
emek, bir de temiz, möhkem aile... Aile gerek seni işden,
fealiyyetden yayındırmasın, eksine işinin, emeyinin semereli
olması üçün her cür şerait yaratsın... Men başa düşüremcavanlıqdı
filan, amma mence, sen cavanlığın kefini kifayetcen
çekmisen daha. Men ne senin yaşında, ne de bütün ömrüm
boyu sen görenleri görmemişem... Amma her şeyin vaxtı,
meqamı var... Sen indi gerek daha bütün bu keflerle,
eylencelerle birdefelik vidalaşasan, geleceyin haqqında ciddi
düşünesen. Birinci növbede namizedlik dissertasiyası
haqqında... İndi bir il, il yarım

<< 1 ... 222 223 [224] 225 226 ... 460 >>