nedir ki, amma bu gecikmeden
başlanır her şey, namizedliyi gecikdirirsen, doktorluq da filan
qeder yubanır, gelecek elmi karyeran da filan qeder geri atılır...
Ele aile de beledir... Her şey gerek öz vaxtında olsun. Bir aya
menzilin de hazırdır. Ananla menim arzum budur ki, bu
menzile sen yeni ailenle birlikde köçesen, temiz, namuslu,
ismetli bir qızla heyat qurasan.
Belke de atasının bütün bu sözlerini bir vaxt unuda bilerdi,
xatirelerin acısı da yaddan çıxıb gederdi, yaraların yeri de
yavaş-yavaş qaysaqlanıb sağalardı, amma atası bir cümle de
271
elave etdi ve hemin bu cümle her şeyi hell eledi — gerek
demeyeydi, demeyeydi gerek atası bu cümleni:
—Mene "Volqa" boyun olublar, — dedi atası, — maşını
sene toy hediyyesi kimi alacam. Güman edirem ki, toyunu da
çox gözlemeli olmayacayıq.
Gerek demeyeydi, demeyeydi gerek atası bu sözleri. Axı
bilirdi ki, Zaur nece de "Volqa" tamarzısıdır, hetta, geceler
Zaurun yuxusuna da girirdi bu maşın. Gerek atası demeyeydi
bu cümleni. Tehmineden el çekmeyin bahasına verilen rüşveti
teklif etmeyeydi gerek Zaura.
Zaur:
—Yene bir sözün var, ata? — dedi.
—Ne sözüm?
—Deyirem, daha ayrı bir sözün yoxdur ki, mene.
Mecid şübheyle:
—Yox, — dedi.
—Çox eceb. — Atasının sevimli ifadesini tekrar etdi. —
Men diqqetle qulaq asdım sen deyenlere. Men sizin oğlunuzam
ve her ikinizi — anamı da, seni de — çox isteyirem. Amma ne
etmeli, görünür, qismet beleymiş. Kim ne deyir desin,
menimçün heç bir dexli yoxdur. "Volqa" teklif etdiyinçün
mene çox sağ ol. Amma men senin "Moskviç"ini de
qaytarıram, bu da açarları... Eynimdeki bir bu kostyumdan
başqa heç bir şey götürmürem... Salamat qalın...
Mecidin rengi ağappaq ağardı, dili-dodağı tepe-tepe:
—Redd ol, — dedi, — itil gözlerimden, redd ol o fahişenin
yanına!
Zaur anasıyla görüşmeden qapıdan çıxdı...
Onuncu fesil
Ey, meh, menimle dustlarım düşmen
eyledin,
272
Düşmen hem eylemez bu işi kim, sen
eledin.
Torpağın altından, yerin derinliyinden işığa can atan ot

<< 1 ... 223 224 [225] 226 227 ... 460 >>