qoca
arvad yadında, parapetin yanında itle gezmeye çıxmışdı, iti ne
yaman özüne oxşayırdı, ay allah?"
Bir defe geceyarısı kinodan qayıdırdılar. Cavan bir oğlana
rast geldiler, oğlan evlerin tininde elektrik qutularının
qapaqlarını açır ve işıq reklamlarını keçirirdi. Emanet
kassaları, sığorta, yeni filmler haqqında iri şeher reklamlarının
herfleri bir-bir sönürdü. Bele qeribe bir peşe varmış — geceler
şeherin reklam işıqlarını söndürmek peşesi... Möteber aile
başçısı aile üzvleri yatandan sonra menzilin bütün işıqlarını
yoxladığı, söndürülmemişini söndürdüyü kimi bu oğlan da
şeherin çıraqlarını keçirirdi. Tehmine, Zaur ve Medine uzun
zaman bu romantik peşeden danışdılar ve Tehmine dedi ki, bir
başqa romantik peşe sahibini de tanıyır — o da bulvardakı
fontanları seherler işe salır ve geceler yatırdır. Bir gün
xestelenib işe çıxmasa bulvardakı fontanlar o gün fevvare
vurmayacaqlar.
—Amma en maraqlı peşe bilirsiniz hansıdır? — Tehmine
evvel Zaura, sonra Medineye baxdı. — Hava melumat
idaresinde işlemek. Men özüm bir vaxt yaman metereoloq
olmaq isteyirdim. Tesevvür edirsiz, yağışdan, külekden
xeberdar olacaqsan, buludlar hardan gelir, qasırğa harada
qopacaq, ildırım haçan çaxacaq...
Bezen bu gezintiler zamanı tanışlarına rast gelirdiler ve
tanışlar her üçünü — Tehmineni, Zauru, Medineni diqqetle
süzürdüler. Ve hemin o şexsler ki, Tehminenin her hereketini
Zaurun anasına yetirerdi, indi Zaurla Tehminenin ve
Medinenin gece gezintileri haqqında arvada yerli-yataqlı
xeberler çatdırır, yarasına duz basırdılar. Cin vururdu Ziver
275
xanımın tepesine ve o telefonu qapıb, Tehmineye zeng edir,
dişinin dibinden çıxanı deyirdi... Zaur bu barede ancaq üçüncü,
ya dördüncü zengden sonra bildi...
Bir defe gördü ki, Tehmine telefona yanaşdı, desteyi
qaldırdı: "Beli, menem", — dedi, amma birden-bire ağappaq
ağardı, dili-dodağı esdi ve bir müddet lal dinmez desteyi
qulağında saxlayıb asdı.
Zaur
—Kim idi? — deye xeber aldı.
Tehmine:
—Düz

<< 1 ... 226 227 [228] 229 230 ... 460 >>