teeccüblenirdi
de. Tehmine: "Bes nece, — deyerdi, — evde temizlik en vacib
şertdir, adamın kefi-ehvalı da, özünü nece hiss elemesi de
hamısı bundan başlanır. Evin temizliyini gerek uşaqdanböyüye
hamı gözlesin. Özü de lap körpelikden terbiye etmek
lazımdır bu hissi".
Uşaqların terbiyesi haqqında saatlarla danışa bilerdi... oğlu
olsaydı onu nece terbiye etmesinden (idmanla meşğul olardı
mütleq, en kiçik yaşından üzmek öyrenerdi), qızı olsa onu nece
böyütmesinden (gelin kimi geyindirib bezendirerdim onu, üç
yaşından balet mektebine vererdim ki, bedeni mütenasib olsun)
ele hey söz açardı ve deyerdi ki, onun uşaqları dünyada en
279
seliqeli ve en gözel uşaqlar olardı yeqin.
Amma bezen tamam başqa şeyler deyirdi... İsterdim ki,
deyirdi, çoxlu uşağım olsun, hamısı da seliqesiz, murdarçı,
bütün bu menzili çirklendirib batırsınlar ve hem de bu uşaqlar
Zaurun uşaqları olsun. Her ikisi-Zaur da, Tehmine de — bütün
günü onların çirklerini, zibillerini temizlesinler, his-paslarını
yusunlar, dallarıycan zibillerini temizlesinler, yorulub elden
düşsunler, amma bütün bunlara baxmayaraq yene de bir-birini
sevsinler. Bütün günü uşaqlarla elleşib axır ki, onları yatırsınlar
ve onları yatırandan sonra yene de bir-birlerine qovuşsunlar —
bax esl mehebbet bu olardı — meişetin, gündelik heyatın her
çür xırda-para qayğılarından, ezab-eziyyetlerinden, çirkinden,
hisinden-pasından keçib, evvelki çılğınlıqda qalan mehebbet
doğruçu mehebbetdir, yoxsa ki, ele-bele "quru-quru qurbanın
olumun" ne qiymeti var?
—Sen heç bilirdin, Zaur, deme uşaqlar ana betninde yuxu
görürlermiş... Birce bileydim ne görürler yuxularında, axı hele
dünyadan xebersizdirler, ne xeyalları, ne tesevvürleri ola biler
ki, onu da görsünler yuxuda. Amma elmi, tibbi suretde tesdiq
olunub ki, ana betninde yatıb dururlar, yuxu görürler, özleri de
bilirsen ne cür yuxuya gedirler — ana üreyinin döyüntüsü
altında... yeqin orada... bu ses tebil sesi kimi gelir. Bele bir
eksperiment eleyibler:

<< 1 ... 230 231 [232] 233 234 ... 460 >>