qeder
qısqanmırdı. Ne idi bunun sebebi? Bezen Zaura ele gelirdi ki,
Tehmine eslinde onu sevmir, ona göre de biganedir. Bezense
duşünürdü ki, yox Tehminenin xasiyyeti beledir, ümumiyyetle,
qısqanmağa qadir deyil.
Bu barede söhbetleri düşende Tehmine zarafata saldı:
—Bilirsen, Zaur, — dedi, — men o qadınlardanam ki, heç
kese qısqana bilmerem, eksine hamı mene qısqanmalıdır
kimise... Lap tutalım sen başqasıyla oldun, meni unudamı
bileceksen?
Zaur fikirleşirdi ki, yeqin doğrudan da beledir: deyirler,
kişini bir qadının derdinden yalnız başqa bir qadın qurtara
biler. Tehminenin derdinden qurtara bilen qadınmı vardı bu
dünyada?
Bezen onların ayrılacaqları barede Tehmine soyuq ve sert
bir deqiqlikle danışırdı. Bir axşam Tehminenin uzun-uzadı
289
telefon söhbetinden sonra Zaur yene onu sorğu-suala tutdu:
kimnen danışırdın, niye bele uzun danışırdız, ne barede bele
gülüşürdüz.
Tehmine lap özünden çıxdı:
—Bura bax, Zaur, — dedi, — lap tenge getirdin meni.
Besdir de… Canımı boğazıma yığmısan bütün bu
şübhelerinle... Ne isteyirsen menden, canım? Yaşayırıq seninle,
menim evimde qalırsan, hemişe yanındayam, daha ne lazımdir
sene, başa düşmürem... Belkem meni qıfılla bağlayasan, evden
bayıra buraxmayasan, he? Telefonu da kesdiresen biryolluq?
Ne vermisen mene ala bilmirsen? Aile qurmusan menimle
belke, ya uşağım var senden?! Ne böyük qurbanlar vermisen
menim yolumda ki, bu qeder çox şey teleb edirsen? Evinizden
çıxıb getmeyinle çox qürrelenme, bilirsen? Böyük fedakarlıqdır
— maşınından keçib! Darıxma, qayıdacaqsan evinize, maşınını
da qaytaracaqlar sene, evlendirecekler de seni halal süd emmiş
qızla.
Zaur ömründe Tehmineni bele acıqlı, zeher dilli
görmemişdi, ele bil gözü-başı od püskürürdü. Amma birdenbire
susdu, ele bil sakitleşdi, süstleşdi ve yorğun bir edayla,
yavaş sesle sözünü tamamladı: — Çıxıb gedenden sonra ne
qalacaq senden mene? — Gözü Zaurun kibritinin oduyla
partlamış, atılıb bir qıraqda qalmış boş şara sataşdı: — birce

<< 1 ... 239 240 [241] 242 243 ... 460 >>