indice yazıb verdiyi
erizenin — işden çıxmaq haqqında erizenin — her sözünü bir
de beyninde götür-qoy edirdi... Yaxşı, bes hara işe düzelecek?
İşe düzelmek üçün ona kömek ede bilecek tanış-bilişini yadına
salmaq isteyirdi... Geoloji ekspedisiyanın birine qoşulmaq
olardı, bu barede fikirleşen kimi Azer Merdanovu xatırladı.
Universitetde bir yerde oxumuşdular, o vaxtdan beri dost idiler.
Azer indi, deyesen, haradasa Filizçay terefdedir. Eger bu iş
düzelse, Zaurun taleyi tamam deyişe biler ve Tehmineyle
münasibetlerinde de müeyyen bir deyişiklik emele geler: axır
günler Tehminenin evinde — ne deyirsen de — her halda bir
vaxt Manafın menzili olan evde — yaşamaq onunçun ağır idi...
Manaf, elbette, Zaurun orada yaşamasından xeberdar idi, amma
bir defe de olsun Tehmineni evi deyişmek haqqında qerarı icra
etmek üçün telesdirmemişdi. Tehmine de bunu
qiymetlendirirdi ve özü telesirdi, tezlikle menzilini iki ayrı-ayrı
otağa deyişmek isteyirdi, amma olunan tekliflerden heç birini
beyenmirdi. Bu meqsedle de çox zaman uzun-uzadı telefonla
danışar, cürbecür menzillern gezirdi ve hetta, hansı menzilese
— Zaur bunu bilende lap deli olmuşdu — Spartakla birlikde
getmişdi. Özü demişdi bu barede Zaura...
Zeng oldu, Zaur telefonu götürdü:
—Zaur? Salam, Muxtardır.
Zaur:
—Tanıdım, — dedi, — Tehmine evde yoxdur.
—Haçan gelecek?
—Bilmirem.
—Bağışlayın.
Zaur divanın üstünde uzanıb papiros çekirdi, tavana baxırdı.
Harda ola biler Tehmine? Her halda işde deyil, yoxsa Muxtar
eve zeng elemezdi. Bes hardadır? Bu barede fikirleşmek
menasızdır. Soruşsan deyecek ki, derzideydim, ya çekmeçide,
ya diş hekiminin yanında, ya refiqemgilde, ya menzile
292
baxmağa getmişdim — yüz cür variantı vardı ve bu variantların
heç birinin düz olub-olmamasını yoxlaya bilmezdi, yoxlamaq
istemezdi Zaur, amma heç birinin yüz faiz doğru olduğuna
inana da bilmirdi.
Telefon zeng çaldı. Zaur desteyi qaldırdı:
—Beli:
Desteyi derhal asdılar: du, du, du...
Zaur fikirleşdi ki, yeqin

<< 1 ... 241 242 [243] 244 245 ... 460 >>