yene zeng vuracaqlar, her defe
divandan qalxıb telefona yanaşmağa erinirdi, odur ki,
dolabçanı divana teref çekdi, indi uzandığı yerden elini uzadıb
desteyi qaldıra bilerdi...
Yarım saat da keçdi ve yene telefon seslendi. Zaur desteyi
qaldırdı, ele bildi yene asacaqlar, amma Muxtarın sesini eşitdi:
—Siz allah bağışlayın, Zaur, Tehmine hele gelmeyib?
—Yox
—Bes hardadır göresen?
—Bilmirem.
—Xahiş edirem gelen kimi mene zeng vursun. Vacib işim
var. Özüm de arabir zeng vuracam.
Zaur heç ne demedi...
Balaca encir ağacına baxırdı. Tehmine hey bu ağacdan
danışardı, daha doğrusu, bu ağacı onlara hediyye getirmiş
alpinist dostlarının söhbetlerini tekrar ederdi; haradasa
Naxçıvanda, dağlarda tapmışdılar bu ağacı, Gemiqayanın
yanında. Gemiqaya adlı yerde, revayete göre, Nuhun gemisi
lövber salıbmış ve oralarda alpinistlerin dediklerine göre
qayaların üzerinde maraqlı şekiller var. Qobustan qaya resmleri
kimi...
Telefon zeng vurdu:
—Beli.
Yene asdılar: du, du, du...
Zaur seherden diline bir şey vurmamışdı, amma yerinden
durub metbexe keçmek, naharı qızdırmaq istemirdi. Heç bir şey
istemirdi. Ümumiyyetle, yalnız bax belece uzanmaq, papiros
293
çekmek ve heç bir şey haqqında düşünmemek isteyirdi. Hetta,
geoloji ekspedisiya baresinde, Filizçay partiyası, Merdanov
Azer barede bele düşünmek istemirdi. Ona ele gelirdi ki,
eslinde heç yoxdur da bele geoloji partiya ve varsa da, her
halda, Zaurun ora düşmesi qeyri-mümkün bir xülyadır...
Ümumiyyetle, ona ele gelirdi ki, heyatında heç bir çıxış yolu
yoxdur, indiki heyatını deyişe bilecek ve eyni zamanda onu
keçmiş heyatına qaytarmayacaq üçüncü bir yol, üçüncü bir
variant yoxdur ve her şey bitib-tükenib onunçün, bütün yollar
baqlanıb, bütün qapılar örtülüb, bütün pencereler qapanıb...
Yene de zeng oldu, Zaur gülümsündü ki, bu cavabsız
zengler deqiq ve müeyyen bir ardıcıllıqla seslenir, düz yarım
saatdan bir...
—Allo.
Asdılar.
Saat doqquzdan sonra Zaur nigaran olmağa başladı. Axı
bilirdi:

<< 1 ... 242 243 [244] 245 246 ... 460 >>