xahişim
budur ki, bir-iki gün sebir eleyesen, atan eşitmeyib bu
meseleni, amma eşitse, bir az da esebileşecek, indiki
veziyyetinde ise, özün başa düşürsen, esebileşmek olmaz ona...
Anan da ele bu barede xahiş elemişdi menden. Qoy atan
sağalsın, sonra erizeni apar, çıxırsan işden çıx, özün bilersen.
—Atam yatır?
—Yox, anan deyirdi ki, evde gezir, amma işe çıxmağa
hekimler icaze vermirler. Sabah gedib deyecem ona...
İsteyirsen, qoy bu erize de mende qalsın, heç olmasa bazar
ertesinecen gözle. Men danışdım direktorla, o müavin de bir az
zırı adamdır, seninle kobud danışıb bir az, bilirem, direktora da
çatdırdım bu meseleni, dedim, axı olmaz bele, bu terzde
danışmaq olmaz bele ince metlebler baresinde, özü de
yeniyetme gencle. Axı yaşı-filanı da gerek nezere alasan.
Zaur:
—Yaşın bura heç dexli yoxdur, — dedi.
—Yox, dediyim odur ki, özgenin işine bele kobud şekilde
müdaxile etmek edebsizlikdir, qanacaqsızlıqdır. Beyem bele
meseleni kobud, qaba inzibatçılıq yoluyla hell etmek olar?
Neyleyesen, bele peziqırıq adamlar da var da...
Köyneyinin terli, kirli boyunluğu, ora-bura dığırlanan göz
bebekleri — bu adamın bütün görkemi Zaurun üreyini
bulandırırdı. Elleri nece de gödekdir, barmaqları nece de
qısadır, ilahi, ele bil ilk defe idi görürdü onun gödek
barmaqlarını.
Zaur ayağa qalxdı:
—Yaxşı, — dedi, — bazar ertesinecen gözleyerem.
Dadaş:
—Otur, — dedi, — sene bir neçe kelme sözüm de var.
Amma xahiş eleyirem axıracan dinleyesen... Dünen
298
Tehmineyle danışmışıq. — Bu cümleni birnefese dedi, ele bil
qorxurdu ki, Zaur ağzından vurar, durub çıxıb geder, söhbetleri
yarımçıq qalar. — Dünen bütün axşamı Tehmineyle söhbet
elemişik. Amma üreyine ayrı bir şey gelmesin, ha...
Zaur, nedense, ancaq Dadaşın gödek barmaqları haqqında,
gödek elleri haqqında düşünürdü, bele gödek ellerle Tehmineni
nece qucaqlamaq olardı, ilahi?
—Sen bilirsen ki, menim ona münasibetimi. Ne olursaolsun,
menim ona müeyyen reğbetim var ve bir çox yaxşı
cehetler

<< 1 ... 246 247 [248] 249 250 ... 460 >>