dişlerini ağardırdı, daha doğrusu,
dişlerini ağarda bilmezdi, çünki bütün dişleri qızıldan idi...
304
Telesik onlara teref geldi.
—Ay Muxtar müellim xoş gelib bizim tereflere... Çoxdandı
görünmürsen, a kişi?
Muxtar:
—Tanış ol, — dedi. — Zaur menim dostumdur.
Nadir razılıqla başını terpetdi, Muxtarın dostu olması Zauru
onun gözlerinde ele bil bir neçe mertebe ucaltmışdı.
—Ne var, ne yox, ay Muxtar müellim?.. Baxırıq, izleyirik
işivizi... Hem sevinirik, hem hesed aparırıq.
Muxtar:
—Neye sevinirsen ve neye hesed çekirsen ki? — deye xeber
aldı.
—He, bunları bu saatca birce-birce sene deyeceyem. —
Nadir yoğun boynunu çevirmeden barmaqlarıyla çiyninin
üstünden çırtma çaldı ve xidmetçi Arif derhal onlara yanaşdı.
Muxtarın sifariş verdiyi iç-qovurmanı, arağı da getirmişdi...
Nadir gözucu tavaya baxıb Arifden soruşdu:
—O etdendir?
Arif:
—Eyib sözdür ki, Nadir qedeş, — dedi. — Biz beyem
adamımızı tanımırıq? Muxtar müellime hamımızın hörmeti var,
— Nadirin memnun-memnun dodağı qaçdı, amma sonra
qrafindeki arağı görüb qaşlarını çatdı.
—Bu nedir bes? — dedi.
Muxtar üzrxahlıq edirmiş kimi:
—İşim var, Nadir, getmeliyem, — dedi.
Nadir:
—Yox, canımçün, üreyime toxunarsan, — dedi va sonra
Arife müracietle, — uberite gtu menzurku, — deye elave etdi.
— O dünenki ekstralardan helelik bir şüşe getir, birin de qoy
xolodelnike... Orda xolodelnikde pive var e, bilirsen hansından
deyirem de, ondan da helelik üç-dörd şüşe getir bura, dalısına
baxarıq.
Arif tapşırığı yerine yetirmeye getdi ve Nadir temkinle
305
kababxanadakı adamlara göz gezdirdi.
—Bele-bele işler, Muxtar müellim, — dedi.
Arif beş şüşe çex pivesi getirende Muxtar:
—Bax bu olmadı da, — dedi. — Köhne dostları yaddan
çıxardırsan.
Nadir:
—Canımçün, Nadirin ölmüşüne dünen axşam almışıq on
yeşik, ele bu gün sene zeng vurmaq isteyirdim, özün öz
ayağına gelib çıxdın. Bir qutusunu mexsusi senünçün
ayırmışam, bilirem axı çex pivesinin bazısan menim kimi,
isteyirsen bax ele indi götür

<< 1 ... 252 253 [254] 255 256 ... 460 >>