diktordur, artiskadır,
oxuyandır — her halda hemişe bir tezesini, svejisini, bele nece
deyerler, tavada teze qızardılmışın çıxarır Muxtar müellim...
İndi özün de, hesed çekmeyesen, neyleyesen, biz deyir,
deriden-qabıqdan çıxırıq ki, bir bele canalan afetle tanış olaq,
amma Muxtar müellim ele gününü bu cür dilberlerin içinde
keçirir. Men ölüm, nece sözdür? Eşi, vur bura görek, ay
Muxtar müellim, halal xoşun olsun, dünya deyir, beş gündür,
bacarana can qurban... vur bura...
Muxtar Nadirin eline bir balaca toxundu. Nadir:
—Odur ki, deyirem, qaldıraq bu badeleri senin sağlığına,
Muxtar müellim. Ömrüvün axırınacan ele-bele kefde-damaqda
yaşayasan. Biz de senin kölgende dolanaq... Amma yoldaşlıqda
bu yaxşı şey deyil ha, herden-birden dostlarızun da könlünü şad
ele de. Ne olardı o gözellerden biriyle bizleri de tanış
eleyeydin.
Muxtar zarafatyana bir erkle, amma eyni zamanda kifayet
derecede sert terzde:
—Çiy söz danışırsan, Nadir, — dedi. — Meni görünür
kimnense deyişik salmısan.
Nadir derhal sözün deyişdi:
—Yaxşı, yaxşı, incime, zarafatım var seninle, erkim çatır,
307
ne olar? Dediyim odur ki, bax men çex pivesi alan kimi o
saatca seni salıram yada. İndi dünya dağılmaz ki, sen de bir
defe o iş yoldaşlarını — ele içinde o gözel qızlar qarışıq —
götürüb gelesen bu Nadir qerdeşive qonaq, seninçün bir süfre
açım, bir meclis düzeldim ki, dadı damağınızdan getmesin.
Dalıynan senin ne işin var?.. Yaxşı, yaxşı, day bu barede bir
kelme kesmeyeceyem, vurduq bunu senin sağlığına.
İçenden sonra Nadir fikirleşdi ki, Zaur bu söhbetleri ayrı cür
başa düşer, odur ki, izahat vermeye başladı:
—Siz yeqin bilmirsiz, — dedi, — biz Muxtar müellimle
çoxdanın curuyuq. Sonra üreyinize ayrı şey-zad geler e... Guya
ki, men özümçün canan-zad tapa bilmirem, kasadlıq çekirem
bu cehetden? Ay-hay, canımçün, bilmirem arvadların elinden
hara qaçım gizlenim. Qarğa-quzğun kimi tökülürler üstüme her
terefden. — Nadir bu sözleri deyende Zaura baxırdı, birden
allah

<< 1 ... 254 255 [256] 257 258 ... 460 >>