maşınım var, özüm de çox bele nezaketle, kulturnu
reftar eleyirem. Özge bir arvadla nömrede qalıb neyleyecek
yazıq, bağrı çatlayar ki. Beli, her şey yağ kimi getdi. Evvel
apardım Kirov parkına, şeheri seyr eledi, sonra bele ehmallıca
maşını şeherin kenarına sürdüm, arada başını söhbete
qarışdırdım, "bir az o yanda menim bağımdır, Buzovnada"
dedim.
Zaur: "Murtuzovgilinki kimi — deye düşündü. —Axı
onların da bağı Buzovnadadır".
—Beli, geldik çıxdıq bağa... Day ne deyim...
Zaur fikir verdi ki, bundan qabaqkı bütün tefsilatları yerliyataqlı
danışan Nadir sonluğu ne ise telesik tamamladı. Sebeb
ne idi? Nadirin utancaqlığı, abır-heyasımı, yaxud başqa bir
şey? Belke de bütün bu tedbirle qurulmuş telelere, konyaklara,
noyabrda stolun üstüne düzülmüş parnik pomidorlarına,
xiyarlarına, qerenfillere va fransız likyoruna baxmayaraq,
ehvalat heç de Nadir arzu etdiyi neticeyle bitmemişdi? Çox
güman ki, Nadirin söhbetinin axırının itmesi de ele bu
sebebden idi.
Nadir qedehlere araq süzdü, içdiler, Muxtar saatına baxdı.
Nadir ise başqa bir qadına aid yeni bir ehvalat danışmağa
310
başladı. Danışdı ki, bir qadından yaman kesirdim, onunla tanış
olmaq üçün deriden-qabıqdan çıxırdım. Nehayet, ümumi
tanışımız tapıldı ve ilk tanışlıq xetrine qadına hediyye olaraq
kremplin parça göndermek istedim. Bir dostum meni sklada
aparıb üç cür kremplin gösterdi — boz, yaşıl ve göy rengli...
Evvel istedim üçünü de alıb gönderim, hansını beyense, seçsin,
sonra qorxdum birden zalımın qızı üçünü de beyener, yox,
dedim, baha düşer, xarab eleyer seni, evvelceden bele
öyretsem, sonra neçe çıxaram bunun altından? Özüm göy
rengini seçdim, gönderdim, ismarış eletdirdim ki, beli, axşam
ona qonaq gelmek isteyirem. Tek yaşayır, "Monolit"den bir tin
yuxarı... Adresini çoxdan bilirdim, axşam bir yaxşı bağlama
düzeltdirdim: — dörd-beş sveji tabaka, içkisi-filan yanında,
apelsin, bir deste gül — her şey öz qaydasında... He, bir de teze
pomidorla xiyar... Özü de noyabr ayı

<< 1 ... 257 258 [259] 260 261 ... 460 >>