sahibisiniz?
Zaur:
—Neşriyyatda işleyirem, — dedi.
Nadir:
—Yaşa, — dedi, — neşriyyat işçileri bizim hamımızın
fexrimizdir, başımızın ucalığıdır... Siz bize menevi qida
verirsiniz, bizim de borcumuzdu ki, size ne cür ki, lazımdır, o
cürne hörmet gösterek... Neşriyyatda kitab buraxırsız da, ya
belke sehvim var? Ay sağ ol... Kitab biliyin anasıdır. Kitabsız
indi bir addım atmaq olmaz... Menim atam rehmetlik, — allah
ölenlerivize rehmet elesin, — yaman isteyirdi ki, men de
oxuyub alim olum, ne bilim, kitab yazan olum. Ele emim de
meni gören kimi başlayır, danlamağa ki, birce sensen bizim
ailenin adını batıran. Axı, doğrudan da, bizim nesilde hamı
oxumuşdur, birce menem bele fersiz çıxan. Neyleyim, vaxtında
ağlım olmayıb, oxuyub başımı bir yana çıxarda bilmemişem,
indi de birteher çaq-çuruq eleyirem de. Bütün qohum-eqrabam
hamısı oxumuşdular, amma bilmirem, ne meseledir ki, bu
oxumuşlar hefte sekkiz men doqquz gelirler yanıma ki, bes
312
gerek borc veresen bize, puldan korluq çekirik. — Nadir
qehqehe çekib güldü. — Ay Muxtar müellim, zarafatdır da,
dilxoşluqdur da, bala-bala edirik özümüzçün. Amma emim,
doğrudan da, böyük adamdır. Kişi emelli-başlı alimdir e... He,
yeri gelmişken, ele o da neşriyyatda işleyir, belkem siz
tanımamış olmazsız? Dadaş.
Zaur: "Elbette, Dadaş, — deye düşündü, — ne cür olub ki,
indiye qeder tapa bilmemişem bu adamın kime benzediyini?
Bu gödek eller, bu toppuş qısa barmaqlar — bunlar ki,
Dadaşınkıyla eynidir".
Zaur sual, yox, tesdiqle:
—Cabbarov Dadaş, — dedi.
—Tanıyırsız?
Zaur:
—Bir yerde işleyirik, — dedi ve düşündü ki, vessalam, her
şey gelib nöqtesinde dayandı. Bütün ipler bir-biriyle bağlanıb
düyünlendi. İndi Nadir bir neçe ehvalat da danışacaq ve melum
olacaq ki, Tehmineyle de yaxından tanışdır.
Nadir:
—Tesadüfe bax e, — dedi. — Yox, bu meselenin üstünden
bele yüngülvarı keçmek olmaz. Bu meseleni gerek biz emellibaşlı
qeyd edek. Ade, Arif! — deye çağırdı, — o arağı beri
getir görüm.
Amma

<< 1 ... 259 260 [261] 262 263 ... 460 >>