Muxtar:
—Yox, yox, — dedi, — men daha içen deyilem,
getmeliyem. Telesirem. Qalsın başqa sefere. Amma özünüz
bilin, belke Zaurla ikiniz içmek isteyirsiniz. Her halda, men
gedirem.
Zaur:
—Yox, — dedi, — men de telesirem.
Nadir:
—Yox, siz menim üreyimi qırırsız, qoy bir boşqabları
tezelesin, bir-iki şiş isti kabab getirsin, bir balaca araq, dünya
dağılmaz, iş qaçmır ki... — amma Muxtar onu dinlemeden
313
yavaşca durdu, "bağışlayın, bir deqiqe" — deye harasa çıxdı ve
bir qederden sonra qayıtdı.
—Zaur, gedirsiz? — dedi.
Zaur:
—Beli, gedirem, — dedi, ayağa durdu. Nadire müracietle:
— Nece vereceyik? — deye xeber aldı.
Muxtar:
—Çatıb, — dedi.
—Nece? — Nadir yerinden sıçradı. — Ade, Arif, ade,
qırışmal, utanmırsan Muxtar müellimden pul alırsan?
Arif boynunu büküb:
—Neyleyim, ay Nadir qedeş, — dedi. — Muxtar müellim
dedi ki, almasan, bir de bura ayaq basan deyilem.
Nadir:
—Muxtar müellim, yaman sataşırsan a, — dedi, — men
sifariş verirem, xerci sen niye çekirsen? Men sizi qonaq elemek
isteyirdim.
Muxtar:
—Biz xanım deyilik ki, bizi qonaq edesen, — deye
gülümsündü. — Hem de, — Zaura göz vurdu, — men Zaurun
üsuluyla hereket eledim. Bir defe Moskvada bax bu sayaq o
meni qonaq eledi, men de borclu qalmaq istemedim. Nadir, sağ
ol, demeli, piveni gözleyirem.
Nadir:
—Mütleq, — dedi, amma hiss olunurdu ki, möhkem pertdir.
Axı ne Muxtara, ne de emisi Dadaşın iş yoldaşı Zaura
sexavetini, eliaçıqlığını lazımınca nümayiş etdire bilmemişdi.
...Zaurla Muxtar bulvarın adamsız xiyabanlarında
addımlayırdılar. Sükutu Muxtar pozdu:
—Siz yeqin teeccüblenersiz... Menim bu sayaq — Nadiri
deyirem — bu sayaq adamlarla tanışlığıma teeccüblenirsiniz.
Mesele ondadır ki, meni her cür, her növ insanlar maraqlandırır
— yaxşısı da, pisi de, axmağı da, ağıllısı da, temizi de, eyyaşı
da... Azarımdır cürbecür adamlarla görüşmek, temasda olmaq,
314
sözlerini eşitmek, anlamağa çalışmaq onların düşünce ve heyat
terzini.
Zaur:
—Ne üçün axı? — deye

<< 1 ... 260 261 [262] 263 264 ... 460 >>