— Zaura ele geldi ki, bu
sözlerle Tehmine yene de onun zeif damarını tutmaq isteyir.
Axı çox gözel bilirdi ki, Zaurun söyer yeri mehz budur — onun
müsteqilliyinin, serbestliyinin şübhe altına alınması: indi beyni
içki dumanı içinde olarken Tehminenin niyyeti ona daha deqiq
ve aydın görünürdü.
Tehmine:
—Her halda, — dedi, — men seni zorla tutub saxlamaq
fikrinde deyilem. Menim evime özün öz ayağınla gelmisen, haçan
kefin istese, özün öz ayağınla çıxıb getmeye de ixtiyarın var.
—Ehtiras bitib-tükendi? — Zaur kinayeyle Dadaşın
316
sözlerini tekrar eledi.
Tehmine esebi bir terzde:
—Ehtirasın bura ne dexli var? — dedi. — Dünya tek bir
ehtiras üzerinde qurulmayıb ki.
"Dadaşın fikirleridir büsbütün".
—Birce şey mene aydın deyil, — dedi Zaur. — Niye sen
bizim ikimize aid olan meseleleri Dadaşla müzakire
elemelisen? Dadaş senin neyindir — emindir, atandır, neyindir,
he?
Tehmine kederle:
—Menim ne atam var, — dedi, — ne de anam. O sensen,
maşallah, atan da var, anan da.
Zaur ellerile saçlarını qarışdırdı, sonra üzünü, gözlerini
ovuşdurmağa başladı.
—Axı niye mehz Dadaşla danışırsan bizim işlerimiz
haqqında?
—Dedim de sene, bu anavın teşebbüsüdür. Tek Dadaş
olsaydı, derd yarıydı. Haradansa Muxtara da tanış tapıblar. O
da dünen axşam bu meseleyçün axtarırmış meni.
Bu xeber gözlenilmez olmadı Zaurçün. Bayaq Muxtar
deyende ki, seninle sözüm var, Zaurun üreyine dammışdı. Axı
ayrı ne sözü ola bilerdi ki, Muxtarın Zaurla?
—Hetta, Medineye de zeng vurubmuş.
—Medineye?
Tehmine:
—Beli, — dedi, sonra rişxendle elave etdi, — amma Medineye
zeng elemeyi yaxşı olub. Medine onun cavabını yaxşı verib.
Büküb abrını eteyine... Medineni tanımır hele anan... diline beled
deyil, Medine doqquz qoyar ona söyüş söymekde.
—Medinenin ne heddi var ki, menim anama söyüş
söysün?— Zaur hiss edirdi ki, bütün esebleri gerilib, hirsinden
esirdi ve hiss edirdi ki, bu gerginlik Tehmineye de yoluxur. Ya
belke eksine Tehminenin hirsi, hiddeti, eseb gerginliyi

<< 1 ... 262 263 [264] 265 266 ... 460 >>