söhbetin
esas meqsedi aralarındakı yabançılığı def etmek, keçmiş
mehremliyi yeniden berpa etmek üçündür — bütün bunlar üçün
ise vaxt, müeyyen muddet lazım idi — her hansı danışıqlarla,
kenar, esl metlebe dexli olmayan söhbetlerle doldurulmalıydı
aralarındakı bu vaxt uçurumu, zaman yarğanı.
Ziver xanım otağa qayıtdı, gözleri qıpqırmızı idi, amma üzü
325
gülürdü. Ziver xanımın armudu stekanlarda getirdiyi çaydan
qurtum-qurtum içir ve üçü bir yerde Mecidin xesteliyinden
danışırdılar. Ziver xanım arabir öteri replikalarla Zaura
ailelerindeki son xeberlerden melumat verirdi, gelib-gedenden
danışırdı, kim zeng eleyib, kim soruşub, kimden mektub gelib,
sözarası Zaurun kooperativ menzilinin hazır olduğunu da
eşitdirdi oğluna ve dedi ki, bu günlarde ev tehvil verilecek.
Orderler hazırdır, bir nefer öz gözüyle görüb.
Atası görünür yorulmuşdu bu söhbetden, gerginlikden ve
tez-tez masası terefe, açıq qalmış kitablara, kağızlara teref
baxırdı. Zaur ayağa qalxdı, atasıyla görüşmeden o biri otağa
keçdi. Ziver xanım onun dalınca geldi ve bu an Zaur anasının
gözlerinde qorxu, telaş oxudu. Bu telaş veziyyetin qeyrimüeyyenliyiyle,
Zaurun gelişinin aydın olmayan meqsediyle
bağlı idi. Atası da, Ziver xanım da bilmirdi ki, Zaur nece gelib
— birsaatlığa, ikisaatlığa xeste atasına baş çekmeye, ya
hemişelik... Tehmineyle biryolluq elaqeni kesib evlerine
qayıdıb, ya qısa bir müddete rüsxet alıb, bedbext ata-anasını
yoluxmağa gelib? Ve odur ki, Ziver xanım diqqetle oğlunun
hereketlerini izleyirdi — hara, hayana gedecek, çöl qapısına
terefmi, öz otağına terefmi, ya da belke ele bu otaqda oturacaq,
yemeye bir şey isteyecek... Zaur divarlara göz gezdirdi, ele bil
ilk defeydi görürdü bu oboyları.
Sukut üzücü, dözülmez idi. Ziver xanımın hövselesi
çatmadı:
—Yerini deyişmişem, — dedi. — Çimeceksen?
Zaur da yalnız bu suala deyil, verilmemiş, amma nezerde
tutulmuş başqa suala cavab olaraq:
—He, — dedi.
***
Çileyin isti iynelerinden sonra, dabandaşının

<< 1 ... 269 270 [271] 272 273 ... 460 >>