atırmış
kimi, bivec piyadaların, xam sürücülerin, qırmızı işıqforların,
qadağan işarelerinin hökmünden xilas olmağa çalışaraq maşını
şeher civarına teref yöneltdi. Get-gede maşını daha çox öz
iradesine tabe etdiyini böyük şövqle duyur ve açıqlığa, gediş-
geliş az olan geniş yollara çıxdıqca süreti hey artırır, başqa
maşınları bir-birinin ardınca ötüb keçirdi. Geniş, rahat
aerodrom yoluyla sürdükce fereh ve asudelik hissi onu daha
artıq çulğalayırdı ve özü de hiss etmeden şeherden
uzaqlaşdıqca uzaqlaşır, Abşeronun şimal sahillerine teref üz
tuturdu. Ağlına geldi ki, çoxdandır — daha doğrusu yay
aylarında Tehmineyle birge çimerliklere getdiyi vaxtdan beridir
— bu yolla getmeyib. Son hefte erzinde ilk defe idi ki,
Tehmine haqqında sakit, heyecansız, ağrısız düşünürdü.
Dünenki müdrik qerarını bir de götür-qoy edir ve bir de emin
odurdu ki, doğrudan da, çox ağıllı fikre gelib — Tehmineyle
elaqeni, münasibetleri tamam kesmek lazım deyil, amma
mebade evvelki deli divaneliye, mecnunluqa qayıdasan ha. Her
şey endazesinde, deqiq ölçülüb-biçilmiş olmalıdır; herdenbirden
zeng eleyer Tehmineye, arabir görüşerler, her ikisiyçün
yaxşı olar bele bir elaqe. Yeni eslinde ele münasibetleri de bu
cür başlanmışdı da — her şey nece de xoş idi, sakit idi, ta o
vaxtacan ki, Zaur özü öz axmaqlığı ve eblehliyi ucundan xam
xeyallara düşdü, başını cürbecür sefeh fikirlerle doldurdu: ne
bilim, esl mehebbetdir bu, heqiqeten sevirem. Qısqandı, ağrıdı,
başı daşdan-daşa deydi, hardan axı beynine batdı ki, seadete
çatıb? Ve sonra da qorxmağa, esmeye başladı ki, birden bu
seadet deyil, aldanmışam, ya aldadılmışam. Axı seadet yalnız
tek bir xoş anlar deyil ki... Seadet hem de dehşetli qorxu
anlarıdır — hemin bu seadeti itirmek qorxusundan müc olub
qaldığın deqiqeler...
Bir neçe xoşbext deqiqelerin qorxusunu, nigarançılığını
saatlarla, günlerle, heftelerle, aylarla çekmekdense tamam
333
seadetsiz-filansız yaşamaq yaxşıdır. Evveller ele bele
görüşende ve bu

<< 1 ... 275 276 [277] 278 279 ... 460 >>